الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٥٤

2 - حضرت خليل وأمير عليهما السلام

شهاب الدين آلوسى بغدادي در تفسير روح المعاني ( 29 / 158 ) پس از نقل

حادثه مانند نقل كشاف گويد : ( آدمي درباره آن دو ( على وفاطمه عليهما السلام ) جز اين

چه مى تواند بگويد كه على مولاي مؤمنان ووصى پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم وفاطمه پاره تن

احمدى وجزء محمدي صلى الله عليه وآله وسلم است ، واما حسن وحسين نسيم روح پرور وگل

خوشبو وسرور جوانان بهشت اند . اين سخن رفض ( شيعه گرى افراطى ) نيست

بلكه اعتقادي جز اين گمراهى محض است . واز لطائف ، بنا بر آن كه اين سوره

درباره آنان نازل شده باشد ، آن كه : خداى سبحان به پاس حرمت فاطمه بتول

ونور ديده رسول صلى الله عليه وآله وسلم در اين سوره ( در ميان نعمتهاى بهشتى ) ذكرى از حور العين

به ميان نياورده وتنها به ذكر نوجوانان جاويدان ( يا خلخال به پا ) تصريح نموده

است ) .

براي توضيح بيشتر به الدر المنثور سيوطى 6 / 299 ، البحر المحيط أبى حيان

اندلسى مغربى 8 / 395 ، ينابيع المودة شيخ سليمان قندوزى حنفي / 93 رجوع

شود ، ودر كفاية الطالب حافظ گنجى شافعي / 345 آمده است : ( سائل أول

جبرائيل ، سائل دوم ميكائيل وسائل سوم إسرافيل عليهم السلام بود ) .

2 - حضرت خليل وأمير عليهما السلام

خداوند در داستان إبراهيم عليه السلام فرموده است : ( و ( ياد كن ) آن گاه كه إبراهيم

گفت : پروردگارا ، به من بنما كه چگونه مردگان را زنده مى كنى ! خدا گفت : مگر

ايمان ندارى ؟ گفت : چرا ، ولى مى خواهم دلم آرام يابد . فرمود : چهار مرغ را

بگير ودر نزد خود پاره پاره ساز ، سپس بر سر هر كوهى ( در اين أطراف ) جزئي

از آنها بنه ، آن گاه آنها را بخوان تا شتابان سوى تو آيند ، وبدان كه خدا تواناى