الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٤٢

دلالت آية تطهير بر برترى امامان عليهم السلام بر همه بشر

ابن حجر هيتمى مكي گويد : اين آية سرچشمه فضائل خاندان پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم

است ، زيرا مشتمل بر فضائل والاي آنان واعتنا به شأن ايشان است ، زيرا با ( انما )

شروع شده كه حصر اراده خداوند را در بردن رجس از آنان مى رساند ، ورجس

عبارت است از گناه وشك در آنچه ايمان بدان واجب است ، ونيز دلالت بر

پاك نمودن آنان از ساير اخلاق وأحوال نكوهيده دارد ، ودر برخى روايات

خواهد آمد كه بدن آنان را بر آتش حرام ساخته است ، واين خود فائده وهدف

همان پاكسازى است ، زيرا الهام انابت به سوى خدا وادامه اعمال صالحه از

موارد همان پاكسازى است . . . واز موارد تطهيرشان حرام ساختن صدقه واجب

( زكات ) - بلكه صدقه مستحب نيز بنا بر يكى از أقوال مالك - بر آنان است ، زيرا

صدقات چرك ( أموال ) مردم است علاوة بر آن كه از سرشكستگى گيرنده

وعزت دهنده خبر مى دهد . وبه جاى آن خمس فئ وغنيمت به آنان اختصاص

يافته كه از عزت گيرنده وذلت دهنده خبر مى دهد . . .

وحكمت آن كه آية با كلمه ( تطهيرا ) پايان يافته است مبالغه در وصول آنان به

برترين درجه پاكى ورفع مجازيت در معناى پاكى ( واثبات حقيقت آن ) است ،

ونيز تنوين آن براي تعظيم وتكثير واعجاب است كه چنين مى رساند كه اين

پاكى از جنس پاكيهاى متعارف ومأنوس نيست . آن گاه رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم اين

مطلب را تأكيد نمود با تكرار طلب آنچه كه در آية آمده است براي آنان كه

گفت : ( خداوندا ! اينان خاندان منند . . . ) ونيز با طلب درود بر آنان كه گفت : ( پس

درودت را بر آنان قرار ده ) ، ونيز با اين سخن تأكيد كرد كه : ( من در جنگم با

هر كه با آنان بجنگد ) . . . وبا اين بيانات آنان را در جايگاه خويش نهاد . ونيز در

آية مباهله ، أهل بيت به آن حضرت پيوند داده شده اند . ( 1 )

( 1 ) - الصواعق المحرقة / 144 با تلخيص .