الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٣٥

تحقيق در مفردات آية

اين حالت گاه در ظاهر آن چيز است مانند رجاست خوك ، وگاه به حسب باطن

آن است وآن رجاست وقذارت معنوي است مانند شرك وكفر . . . وهر چه باشد

رجس يك ادراك نفساني واثرى ادراكي وشعوري است كه از تعلق قلب به

اعتقاد باطل يا عمل زشت بر مى خيزد .

رجسى كه در اين آية است وبا الف ولام معرفه شده است گرچه ذاتا افاده

عموم نمى كند ، زيرا در سياق اثبات به كار رفته ( نه سياق نفى ) اما از آن رو افاده

عموم مى كند كه مفعول اذهاب قرار گرفته است ، زيرا اذهاب در معناى سلب

ونفى رجس است ، وسلب مطلق آن مصداق نمى يابد مگر با انتفاء هر فردى از

رجس ، به ويژه كه در اين آية به ضميمه ويطهركم تطهيرا آمده است ، زيرا معلوم

است كه تطهير به بردن بخشي از پليديها حاصل نمى شود . بنابر اين ، آية كريمه

دلالت دارد بر پاكى أهل بيت عليهم السلام از هر رجسى كه عنوان رجس بر آن صدق كند

وبتوان آن را رجس ناميد ، خواه گناه باشد يا غير گناه ، بلكه هرگونه پيروى هواي

نفس گر چه در مباحات باشد رجس ناميده مى شود وأهل بيت از آن مبرا هستند .

5 - أهل البيت : راغب در مفردات گويد : أهل مرد كساني هستند كه در نسب يا

دين ومانند آن مثل حرفه وخانه وشهر با أو گرد آيند . پس أهل مرد در أصل

كساني هستند كه در يك خانه با أو گرد آيند ، آن گاه در معناى مجازى به كار رفته

وبه كساني كه در نسب با وى يكى باشند گفته شده است . و ( أهل بيت ) هر گاه به

طور مطلق گفته شود درباره خاندان پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم معروف است به دليل آية تطهير .

ونيز در مادة ( بيت ) گويد : ( أصل بيت جايى است كه انسان هنگام شب در آن

مأوى مى گزيند ) چنان كه ( بات ) درباره ماندن در شب و ( ظل ) درباره ماندن در

روز به كار مى رود .

سپس كلمه بيت درباره مسكن گفته مى شود بدون در نظر گرفتن آن كه شب در