الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ٢٠٤

گفتار عالمان شيعه درباره كفر دشمنان علي عليه السلام ومعناى كفر در اين باب

از احكام كه برپايى نظم زندگى مؤمنان بر آن متوقف است . ( 1 )

8 - آية الله خمينى رحمه الله در شرح گفتار شيخ انصارى رحمه الله گويد : انصاف آن است

كه كسى كه به اين روايات بنگرد نبايد شك كند كه اين روايات از اثبات حرمت

غيبت آنان قصور دارد ، بلكه نبايد شك كند كه آنچه از مجموع آنها ظاهر

مى شود آن است كه روايات حرمت غيبت اختصاص به غيبت مؤمن أهل ولايت

امامان حق عليهم السلام دارد . . . بنابر اين شبهه اى در نامحترم بودن أهل خلاف وجود

ندارد ، بلكه اين از ضروريات مذهب شيعه است چنان كه محققان گفته اند . بلكه از

اين بالاتر ، كسى كه در اخبار بسيارى كه در أبواب مختلف وارد شده بنگرد شك

نمى برد در جواز هتك حرمت وبدگويى نسبت به آنان ، بلكه أئمة معصومين

بسيار بر آنان طعن ولعن مى كردند وزشتيهاى آنان را بر مىشمردند . ابوحمزه

گويد : به امام باقر عليه السلام گفتم : ( برخى از ياران ما بر مخالفشان افترا مى بندند

ونسبتهاى ناروايى به آنان مى دهند ، فرمود : خوددارى از آنان بهتر است . سپس

فرمود : اى اباحمزه ، مردم همه فرزندان نامشروعند بجز شيعيان ما ) . ظاهر اين

روايت جواز نسبت ناروا وافتراى بر آنان است . ( 2 )

9 - ونيز گويد : واما اخبارى كه مشتمل بر احكام برادرى است شامل آنان

نمى شود ، زيرا پس از لزوم بيزارى جستن از آنان واز مذهب وپيشوايانشان كه

اخبار بر آن دلالت دارد وأصول مذهب مقتضى آن است ديگر برادريى ميان ما

وآنان وجود ندارد . وآن رواياتى كه مشتمل بر ( حقوق ) مسلم است بيشتر آنها

مشتمل بر چيزى است كه موجب مى شود آن را درباره مؤمن بدانيم ( نه هر

مسلمانى ) . ( 3 )

( 1 ) - مكاسب محرمه / 40 . ( 2 ) - شرح مكاسب محرمه ، 1 / 252 . ( 3 ) - همان / 250 .