الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٧١

فصل 20 : توسل وتقرب به خداوند به ولايت علي عليه السلام

فصل 20

توسل وتقرب به خداوند به ولايت علي عليه السلام

1 - عطا گويد : ما حدود سى تن از بزرگان طائف در طائف بر ابن عباس وارد

شديم وأو در بستر بيمارى مرگ افتاده وبسيار ضعيف شده بود ، بر أو سلام

كرديم ونشستيم . ابن عباس به من گفت : اى عطا ، اينان كيستند ؟ گفتم : سرورم !

بزرگان اين شهرند وعبد الله بن سلمة بن حضرمي طائفي عمارة بن أبي الأجلح

وثابت بن مالك در ميان آنان هستند ، ونام يك يك را بردم . آن گاه آنان نزد أو

رفته ، گفتند : اى پسر عموى رسول خدا ، تو رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم را ديده واز أو

چيزها شنيده اى ، ما را از اختلاف اين أمت آگاه ساز ، چرا كه گروهى على را بر

ديگران مقدم مى دارند وگروهى أو را پس از سه تن ( أبو بكر وعمر وعثمان )

قرار داده اند .

ابن عباس نفس عميقى كشيد وگفت : از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم شنيدم كه مى فرمود :

( على با حق است وحق با على است ، وأو امام وخليفه پس از من است ، هر كه به

دامن أو چنگ زند رستگارى ونجات يابد ، وهر كه از أو بازماند گمراه

وسرگردان خواهدماند ، أو كار غسل وكفن مرا به عهده دارد ودين مرا مى پردازد

وپدر دو نوه من : حسن وحسين است ، واز صلب حسين امامان نه گانه بيرون

آيند ، ومهدى اين أمت از ماست ) . . . به دستاويز محكم عترت پيامبرتان چنگ