الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٦

شاهدي از حرامزادگى دشمن علي عليه السلام

آلوده دامن است كه خود را در اختيار پياده وسواره قرار مى دهد ) .

صاحب بن عباد گويد :

بحب علي تزول الشكوك * وتسمو النفوس ويعلو النجار

فإني رأيت محبا له * فثم الزكاة فثم الفخار

وإني رأيت عدوا له * ففي أصله نسب مستعار

فلا تعذلوه على فعله * فحيطان دار أبيه قصار ( 1 )

( به دوستى على شكها زدوده مى شود وجانها شرف مى يابند وحسبها ونسبها

بلند مى گردند ) .

( من دوست على را كه مى بينم در أو پاكى وافتخار مىيابم ) .

( ودشمن أو را كه مى بينم در ريشه خانوادگى أو نسبى مستعار مىيابم ( مردى

از غير در أو دخالت دارد ) .

( پس أو را بر كأرش سرزنش مكنيد ، زيرا ديوار خانه پدرش كوتاه بوده

است ) !

ونيز گويد :

حب الوصي علامة * في الناس من أقوى الشهود

فإذا رأيت محبه * فاحكم على كرم وجود

وإذا رأيت مناصبا * متعلقا حبل الجحود

فاعلم بأن طلوعه * من أصل آباء يهود ( 2 )

( دوستى حضرت وصى عليه السلام در ميان مردم نشانه اى است واز قوى ترين دلائل

( بر حلال زادگى ) است ) .

( 1 ) - ديوان صاحب / 96 . ( 2 ) - همان .