الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٦٥

شاهدي از حرامزادگى دشمن علي عليه السلام

على ، دوست نمى دارد تو را جز مؤمن ، ودشمن نمى دارد تو را مگر ناپاك زاده ) .

زنى آب به دست بيرون آمد وگفت : سرورم ! تو را به خدا آنچه گفتى برايم

بازگو . گفتم : حديثي بود از رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم كه نيازى به ذكر آن نيست . أو مجددا

درخواست كرد ومن روايت را برايش خواندم . گفت : سرورم ! به خدا سوگند كه

اين خبر راستى است ، اين دو كودك فرزندان منند ، آن يكى كه علي عليه السلام را

دوست مى دارد پاكزاده است ، وآن كه دشمن على است در حال حيض به أو

باردار شدم ، پدرش نزد من آمد ودر حال حيض به زور با من درآميخت ومن به

اين فرزندى كه علي عليه السلام را دشمن مى دارد باردار گشتم . ( 1 )

فنجكردى نيشابورى گويد :

إذا ذكرت الغر من هاشم * تنافرت عنك الكلاب الشاردة

فقل لمن لامك في حبه * خانتك في مولدك الوالدة ( 2 )

( هر گاه ياد آن بزرگمرد بني هاشم كنى سگان ولگرد ( دشمنان على ) از تو

مى گريزند ) .

( به آن كه تو را در دوستى أو سرزنش مى كند بگو : مادرت در زادن تو به تو

خيانت كرده است ) .

شاعر ديگر گويد :

حب علي بن أبي طالب * فرض على الشاهد والغائب

وأم من نابذه عاهر * تبذل للنازل والراكب ( 3 )

( دوستى علي بن أبي طالب بر حاضر وغائب واجب است . مادر دشمن على

( 1 ) - بحار الأنوار 39 / 287 به نقل از كشف اليقين علامه حلى رحمه الله . ( 2 ) - همان 2 / 321 . ( 3 ) - بحار الأنوار 39 / 325 .