الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٥

مرواريدهاى غلتان وميوه‌هاى دستچين

پيوسته در آن بماند ) .

( جان تو را از جوهر لطف قالب زده اند ، خداوند همه جانها را فداى تو كناد ) .

محمد حميرى گويد :

ولايته هي الاءيمان حقا * فذرني من أباطيل الكلام

( دوستى وپيروى أو ايمان راستين است ، پس ديگر سخنان باطل را به رخ من

مكش ) .

حجر بن عدي به قاتل خود گفت :

اگر سر آن دارى كه فرزندم را بكشى أو را پيش از من گردن بزن ! جلاد فرزند

را گردن زد . به حجر گفتند : در داغ فرزندت شتاب كردى ؟ ! گفت : بيم آن داشتم

كه چون برق شمشير را بر گردن من ببيند ، بهراسد ودست از ولايت علي عليه السلام

بردارد وآن گاه ميان من وأو در اقامتگاه جاويد كه خداوند صابران را وعده

فرموده جدايى افتد ( 1 ) .

معاوية به أبو الطفيل گفت :

( روزگار از مهر على براي تو چه به جاى نهاد ؟ گفت : همان مهرى كه مادر

موسى به كودك خود داشت ، وبا اين حال ، عذر تقصير به پيشگاه خدا مىبرم ( 2 ) ! معاوية به عدى بن حاتم گفت :

صبر تو در فراق على چگونه است ؟ گفت : چون صبر مادرى كه فرزند دلبند

أو را در دامنش سر ببرند ، كه هرگز آب ديده اش خشك نمى شود وسرشكش از

باريدن باز نمى ماند ( 3 ) .

( 1 ) - المجالس السنية 3 / 86 . ( 2 ) - همان / 93 . ( 3 ) - سفينة البحار 2 / 170 .