الإمام علي بن أبي طالب ( ع ) ( فارسي ) — الصفحة ١٢٣

فصل 11 : پاره‌اى از فضائل علي عليه السلام از زبان معصومين عليهم السلام به روايت عامه

16 - پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : اى على ، تو قسمت كننده دوزخ ( ودوزخيان ) هستى ،

وتو در بهشت را مىكوبى وبدون حساب وارد بهشت مى شوى . ( 1 )

17 - رسول خدا صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : هر كه دوست دارد به دين من چنگ زند وپس

از من بر كشتى نجات بنشيند ، بايد در پى علي بن أبي طالب برود ، دشمنش را

دشمن بدارد وبا دوست أو دوستى كند ، زيرا أو وصى من است وجانشين من

است در امتم در حال حيات وپس از مرگم ، وأو امام هر مسلمان وأمير هر

مؤمني پس از من است ، سخن أو سخن من ، امر أو امر من ، نهى أو نهى من ، پيرو

أو پيرو من ، ياور أو ياور من ، وتنها گذارنده أو تنها گذارنده من است .

آن گاه فرمود : هر كه از على جدايى گزيند ، در روز قيامت نه أو مرا بيند ونه من

أو را ، ( 2 ) وهر كه خلاف على پويد خداوند بهشت را بر أو حرام كند ودوزخ را

جايگاه أو سازد ، وهر كه دست از يارى على بردارد وأو را تنها گذارد خداوند در

روز قيامت كه أو را بر خدا عرضه دارند وى را تنها وبي ياور گذارد ، وهر كه على

را يارى دهد خداوند در روز ديدار أو ( قيامت ) أو را يارى رساند وهنگام

بازپرسى حجت أو را بر زبانش نهد .

ولايت علي عليه السلام مايه نجات در آخرت است وسر انجام صاحب خود را از آتش دوزخ مىرهاند ، وبدين معنا نيست كه در ميان دوستان آن حضرت فرقى ميان نيكوكار وگنهكار نيست وهر دو در يك پايه اند ، كه اين با عدل وحكمت خدا سازگار نيست ! در حديثي از حضرت رضا عليه السلام وارد است كه به برادر خود زيد بن موسى كه آشوب به پا مى كرد ، فرمود : تو نبايد به فرزند رسول خدا بودن خويش مغرور شوى وآن را دستمايه جرائم خود قرار دهى ، زيرا اگر چنين بود مى بايست تو از پدرت موسى بن جعفر عليه السلام برتر باشى ونزد خداوند عزيز دردانه تر ، زيرا پدرت با أطاعت خدا وپرهيز از گناهان بدان مقام رسيد وتو با گناه ناپرهيزگارى ! وچنين چيزى محال است . ( 1 ) - فرائد السمطين 1 / 325 . ( 2 ) - يعنى رشته پيوند ميان من وأو بريده است وآنان را از نظر دور مى دارم ، واگر نه پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم تمام أمت خويش از نيك وبد همه را مى بيند . ( م )