رؤيت هلال ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٠

نوع دويم : احاديثى است كه دلالت مىكند بر اينكه ثبوت هلال نزد مكلّف معتبر است

يعنى : هرگاه روزه بدارى از براي ديدن هلال رمضان ، وافطار كنى از براي ديدن هلال ، پس به تحقيق كه كامل كرده‌اى روزهء ماه رمضان را .

ودر حديث صحيح ديگر از هارون بن حمزه روايت كرده همين مضمون را ، ودر آخرش اين زيادتى است كه : « كامل كرده‌اى روزهء ماه را واگر چه روزه نداشته باشى مگر بيست ونه روز را » . « 1 »

وبه سند صحيح ديگر از حضرت امام محمّد باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود :

إذا رأيتم الهلال فصوموا ، وإذا رأيتموه فأفطروا ، وليس بالرأي ولا بالتظنّي ، ولكن بالرؤية . . . « 2 » .

يعنى : هرگاه ببينيد هلال را ، پس روزه بداريد وهرگاه ببينيد هلال را ، پس افطار كنيد ، ونيست هر يك از روزه داشتن وافطار كردن به رأى ونه به گمان وليكن به ديدن هلال است .

وبعد از فاصله‌اى فرمود :

إذا كانت علّة فاتمّ شعبان ثلاثين « 3 » .

يعنى : وهرگاه بوده باشد علّتى - يعنى هوا ابر باشد - پس تمام كن شعبان را سى روز .

وبه سند موثّق از آن حضرت [ امام باقر عليه السلام ] روايت نموده كه فرمود :

في كتاب عليّ عليه السلام : صم لرؤيته ، وأفطر لرؤيته ، إيّاك والشكّ والظنّ ، فإن خفي عليكم فأتمّوا الشهر الأوّل ثلاثين « 4 » .

يعنى : در كتاب أمير المؤمنين عليه السلام نوشته است كه : روزه بدار از براي ديدن هلال وافطار كن از براي ديدن هلال وبپرهيز وحذر كن از اينكه اعتماد كنى بر شكّ وگمان ؛ پس اگر پنهان شود بر شما هلال ، پس تمام كنيد ماه اوّل را سى روز .

ودر حديث ديگر از حضرت امام محمّد باقر وامام جعفر صادق ( صلوات الله عليهما )

( 1 ) . تهذيب الأحكام ، ج 4 ، ص 160 ، ح 449 . ( 2 ) . تهذيب الأحكام ، ج 4 ، ص 156 ، ح 433 . ( 3 ) . تهذيب الأحكام ، ج 4 ، ص 156 ، ح 433 . ( 4 ) . تهذيب الأحكام ، ج 4 ، ص 158 ، ح 441 .