رؤيت هلال ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٤

مؤلّف

اجازه روايت داد واز جمله عالمانى بود كه در سال 1100 در مجلس بزرگداشت مولى محمّد اردبيلى صاحب جامع الرواة شركت كرد وبر آن كتاب - همراه علماى ديگر - تقريظ نگاشت .

وى در عيد غدير خم 1124 در هشتاد وچهار سالگى درگذشت ودر قبرستان محله خواجو به خاك سپرده شد واكنون مقبره‌اش به عنوان تكيه فاضل سراب در أصفهان مشهور است .

برخى آثار وى عبارتند از :

1 . سفينة النجاة ، در كلام ( تاريخ تأليف : 1103 ) ؛

2 . ضياء القلوب ، در امامت به فارسي ؛

3 . أصول دين ، ( تاريخ تأليف : 1113 ) ؛

4 . رساله‌هاى متعدد در وجوب نماز جمعه وپاسخ به قائلين به تحريم نماز جمعه ؛

5 . اثبات الواجب ؛

6 . تفسير آية الكرسي ؛

7 . غنية المتعبد ؛

8 . تحرير التوحيد ؛

9 . حلّ شبههء جذر أصم ( تاريخ تأليف : 1097 ) ؛

10 . فصول اذان ؛

11 . شبه الميزان ( تاريخ تأليف : 1091 ) ؛

12 . رساله در نذر وصدقه ؛

13 . رساله در علم كلام ( تاريخ تأليف : 1102 ) ؛

14 . رساله در شبهه « كلّ كلامي كاذب » ؛

15 . حجّيّة الأخبار والإجماع . نسخه‌اى از اين اثر در نجف اشرف در كتابخانهء أمير المؤمنين عليه السلام هست ( ر ك : تراثنا ، ش 69 - 70 ، ص 250 ) .

نيز دو فرزندش مولى محمّد صادق ومولى محمّد رضا ، ونواده‌اش مولى محمّد قاسم از جمله عالمان وفقيهان به شمار مىرفته‌اند وعلّامه فقيه سيد أبو القاسم خوانسارى صاحب