سؤال و جواب فقهى ( فارسي ) — الصفحة ٥٠٢

[ دلايل عدم سرايت نجاست از متنجس ]

قلت لأبي الحسن موسى ( ع ) : إني أبول ثم أتمسّح بالأحجار فيجىء منّي من البلل ما يفسد سراويلي . قال : ليس به بأس . « 1 »

به امام موسى كاظم ( ع ) عرض كردم : پس از بول ، با سنگ مسح مىكنم ، بعد از آن رطوبتى خارج مىشود كه لباسم را آلوده مىكند . حضرت فرمود : اشكالى ندارد .

5 . در موثق اسامه آمده است :

قلت لابي عبدالله ( ع ) : عن الثوب تكون فيه الجنابة فيصيبني السماء حتى تبتل عليَّ ، فقال : لا باس . « 2 »

به امام صادق ( ع ) عرض كردم : لباسى آلوده به منى دارم ، و از آسمان ( باران يا برف ) مىبارد و من خيس مىشوم [ حكم آن چيست ؟ ] حضرت فرمود : اشكالى ندارد .

6 . در روايتى حَسن از اسامه مىخوانيم :

قلت لابي عبدالله ( ع ) : يصيبني السماء وعليَّ ثوب فتبله و أنا جنب ، فيصيب بعض ما اصابت جسدى من المني ، أفاصلّي فيه ؟ قال : نعم . « 3 »

به امام صادق ( ع ) عرض كردم : در حال جنابت ، از آسمان بر من ( باران يا برف ) مىبارد و لباسم را خيس مىكند و به قسمت‌هايى از بدنم كه آلوده به منى است مىرسد ، آيا با آن لباس مىتوانم نماز بخوانم ؟ حضرت فرمود : بله .

روا بودن نماز در لباس خيس كه آلوده به منى است ، دلالت بر عدم سرايت نجاست از متنجس مىكند .

( 1 ) . استبصار ، ج 1 ، ص 56 . . ( 2 ) . كافي 3 : 53 . ( 3 ) . كافي 3 : 52 .