مقامع الفضل — الجزء ١، الصفحة ٤٥٢

جواب :

من همىگويم چو مرگ من ز توست * با قضا من چون توانم حيله جُست

أو همىاوفتد به پيشم كاى كريم * مر مرا كن از براي حق دونيم

تا نيايد بر من اين انجام بد * تا نسوزد جان من بر جان خود

من همىگويم بر أو جفّ القلم * زين قلم بس سرنگون گردد علم

هيچ بغضي نيست در جانم ز تو * زان كه اين را من نمىدانم ز تو

* * *

آلت حقّى تو فاعل دست حقّ * چون زنم بر آلت حق طعن ودقّ

گفت أو پس اين قصاص از بهر چيست ؟ * گفت : هم از حقّ اين سرّ خفيست

گر كند بر فعل أو خود اعتراض * ز اعتراض خود بروياند رياض

آلت خود را اگر أو بشكند * آن شكسته گشته را نيكو كند

رمز ننسخ آية أَوْ نُنْسِها * نأت خيرا در عقب ميدان بها « 1 »

( 1 ) مصدر : مها .