شرح إحقاق الحق — الجزء ١، الصفحة ١٠٢

من نثره التقريظ على سواطع الالهام

كلمات الشعراء ( ص 119 ط لاهور ) :

چنان كز در درآيد أهل ماتم را عزا پرسى * فغان از بلبلان برخاست چون من در چمن رفتم

ومن شعره على ما ذكره أيضا :

بتاراج دل ما هر زمان اى غم چه ميآئى * متاع خانه درويش غارت را نمى شايد

ومن شعره كما في صبح گلشن ( ص 560 ط بهوپال ) قوله :

عشق تو نهالى است كه خوارى ثمر اوست * من خارى از آن باديه أم كاين شجر اوست

بر مائده عشق اگر روزه گشائي * هشدار كه صد گونه بلا ما حضر اوست

وه كاين شب هجران تو بر ما چه درازاست * گوئى كه مگر صبح قيامت سحر اوست

فرهاد صفت اينهمه جان كندن ( نوري ) * در كوه ملامت بهواى كمر اوست

ومنه قوله في الرد على السيد حسن الغزنوي كما في بعض المجاميع :

شكر خدا كه نور الهى است رهبرم * وز نار شوق اوست فروزنده گوهرم

اندر حسب خلاصه معنى وصورتم * واندر نسب سلاله زهراء وحيدرم

داراى دهر سبط رسولم پدر بود * بانوى شهر دختر كسرى است مادرم

هان اى فلك چون أين پدرانم يكى بيار * يا سر ببندگي نه وآزاد زي برم

شكر خدا كه چون حسن غزنوى نيم * يعنى نه عاق والد ونه ننگ مادرم

بادم زبان بريده چون آن ناخلف اگر * مدح مخالفان علي بر زبان برم

داند جهان كه أو بدروغش گواه ساخت * در آنكه گفت قره عين پيمبرم

فرزند را كه طبع پدر در نهاد نيست * پاكى ذيل مادر أو نيست باورم

شايسته نيست آنهم از آن ناخلف كه گفت * شايسته ميوه دل زهرا وحيدرم

ومن شعره كما في صبح گلشن ( ص 560 ) قوله :

خوش پريشان شده با تو نگفتم نوري * آفتى أين سر وسامان تو دارد در پى

فمن نثره : ما كتبه مقرضا على كتاب سواطع الالهام في التفسير للشيخ أبي الفيض