رحلة مصر والسودان — الصفحة ٢١

« نامهء سعد وقاص برستم هرمزد »

بزينة ملابسهم وزخارف بيوتهم فأنتم تتشبهون بالنساء في التزين ولا شجاعة لكم وفي تلك الأثناء سلمه الكتاب . فلما قرأه سعد استغرب وتعجب مما حواه .

« نامهء سعد وقاص برستم هرمزد »

« نامهء سعد وقاص برستم هرمزد »

بتازى يكي نامه پاسخ نوشت * پديد آوريد اندر وخوب وزشت

سر نامه بنوشت نام خدا * محمّد رسولش بحق رهنما

ز جنىّ سخن كفت واز آدمي * ز كفتار پيغمبر هاشمي

ز توحيد وقرآن ووعد وعيد * ز تحديد وز رسمهاى جديد

ز قطران واز آتش وز مهرير * ز فردوس وجوى مى وجوى شير

ز كافور واز مشك وماء معين * درخت بهشت ومى وانكبين

كه كر شاه پذيرد اين دين راست * دو عالم بشادى وشاهى وراست

همان تاج يابد همان كوشوار * همه سأله با بوى ورنك ونكار

شفيع از كناهش محمد بود * تنش چون كلاب مصعد بود

بكارى كه پاداش يابي بهشت * نبايد بباغ بلا خار كشت

تن يزدكرد وجهان فراخ * چنين باغ وإيوان وميدان وكاخ

همه تخت وتاج وهمه جشن وسور * نيرزد بديدار يك موى حور

دو چشم تو اندر سراى سپنج * چنين خيره كشت از پى تاج وكنج

بس أيمن شدستى برين تخت وعاج * بدين كنج ومهر وبدين تخت وتاج

جهانى كجا شربت آب سرد * نيرزد بدودل چه دارى بدرد

هر انكس كه پيش من آيد بجنك * نه بيند بجز دوزخ وكور تنك

بهشت است اكر بكرود جاى أو * نكر تا چه آيد كنون رأى أو

هميشه بود آن واين بكذرد * چنين داند انكس كه دار داخرد

بقرطاس مهر عرب بر نهاد * درود محمد همى كرد ياد

فرستادهء سعد وقاص رفت * بنزديك رستم خراميد وتفت

جو شعبه مغير برفت از كوان * كه آيد بر رستم پهلوان

از ايرانيان نامدارى ز راه * بيامد برى پهلوان سپاه

كه آمد فرستادهء پير وسست * نه أسب وسايح ونه جامه دوست

يك تيغ باريك بر كردنش * پديد آمده چاك پيراهنش

چو رستم بكفتار أو بنكريد * ز ديبا سرا پردهء در كشيد