رحلة مصر والسودان — الصفحة ١٩

« ترجمة الكتاب المرسل من رستم باللغة الفارسية »

ز شير شتر خوردن وسوسمار * عرب را بجائى رسيد است كار

كه تاج كيانرا كند آرزوى * تفو بادبر چرخ كردان تفوى

شما را بديده درون شرم نيست * زاره خرد مهر وآزوم نيست

بدينچهر واين مهر واين راه وخوي * همى تخت وتاج آيدت آرزوى

جهان كر با اندازه جوئى همى * سخن بر كز افه نكوئى همى

سخنكوى مردى بر ما فراست * جهانديده وكردو دانا فراست

بدان تا بكويد كه رأى تو چيست * بتخت كيان رهنماى تو كيست

سواري فرستم بنزديك شاه * بخواهم از وهر چه خواهى بخواه

تو جنك چنين پادشاهى مجوى * كه فرجام اين خوار أرد بروى

نبيره جهاندار نوشيروان * كه با داد أو پير كشتي جوان

پدر بر پدر شاه وخود شهريار * زمانه ندارد چنو يادكار

جهانرا مكن پر ز نفرين خويش * مشو بد كمان انرائين خويش

نكه كن بدين نامهء پندمند * مكن چشم وگوش وخرد را بلند

چو نامه بمهراندر آمد بداد * به پيروز شاپور فرّخ نژاد

بر سعد وقاص شد پهلوان * از إيران بزرگان رو شتروان

همه غرق در آهن وسيم وزر * سپرهاى زرّين وزرّين كمر

چو بشنيد سعدان كر نمايه مرد * پذيره شدش با سپاه چو كرد

سپهبد فرود آمد اندر زمان * ز لشكر بپرسيد وزيهلون

هم از شاه ودستور وز لشكرش * ز سالار بيدار وز كشورش

؟ ؟ ؟ پيروز افكند وكفت * كه ما نيزه وتيغ داريم جفت

ز ديبا نكويند مردان مرد * ز زرّ وز سيم وز خواب ز خور

شمار بمردانكي ينست كار * همان چون زنان رنك بوى ونكار

هنرتان بديباست وپيراستن * ديكر نقش بأم ودرآر استن

هم آنكاه فيروز نامه بداد * سخنهاى رستم همه كرديار

سخنهاش بشنيد ونامه بخواند * وزان نامهء پهلوان خيره ماند

مكتوبا على الحرير الأبيض . بين اليأس والرجاء . وبدأ كتابه باسم خالق الكائنات