الدليل على موضوعات نهج البلاغة — الصفحة ٣٨

خدا ودشمنى در راه خدا ، فقر ، غنى ، قضا ، قدر ، جبر ، اختيار ،

قناعت ، تقوى ونقوى صفتى ، نعمت ، امر بمعروف ، نهى از منكر ، روزه ، انفاق

در راه خدا ، نيت ، واجبات و مستحبات ، وطن ، تقيه ، همبستگى بين فرق

اسلامى ، توسل ، ولايت ، امامت ، تهذيب نفس ، يتيم ، يقين ، دعا ، انتظار

فرج ، توبه ، استغفار ، ذكر ، زيارت ، عزادارى ومصيبت ، شعرو مديحه

سرائى ، پند واندرز وموعظه . . . .

اينها و واژه هاى ديگر مى باشد كه تا به حال تحريف بقدرى با آنها بازى

نموده كه گفتن حقيقت آن بر ايمان ، ضد خود كلمه و واژه را پيدا نموده است .

اغلب اين لغات را مى توانيم در نهج البلاغة پيدا كنيم و معناى عملكرد

صحيح آن را از زبان على امير المؤمنين ( ع ) شنيده و گوش براي عمل باز كنيم .

البته دانشمندان روشن ضمير و درد مند ودرمان جو وآگاه اسلامى

مسئوليت بس خطيرى در اين مورد دارند .

حوزه هاى علميه ، روحانيون ، مراجع تقليد ، رهبران اسلامى و فكرى از

همه بيشتر مسئولند و وظيفه دار تشكيل دادن مجمع هاى علمى با همكارى

گروههاى مختلف دانشمندان از علوم ديگر هستند و دست به فرهنگ نويسى و

واژه نويسى اسلامى بزنند و واژه هاى اسلامى را با معناى صحيح مطابق زمان

وحال عرضه دارند و غبار ظلمت وجهل وظلم را از اين واژه ها و ديگر معارف

اسلامى برگيرند ، تا اينكه وظيفه حقيقى گروههاى مختلف اجتماعى تعيين وقدمى

جلوتر براي تكامل اسلام برداشته شود واجتماعى بر سيستم توحيد و كلمه ء لا إله

الا الله تشكيل شود .