أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي ) — الصفحة ٥٨٨

گزارش :

كه در ميان شهر است ، در زيبائى ساختمان در اين سرزمين بىمانند است [ وشنيدم كه آتش گرفته است ] .

روذْراور : [ يكى از دو ] شهرك نهاوند است ، كه كشتزارهاى * زعفران در آنجا است [ وگردشگاه مىباشد ] .

سيراوَند : شهركى در لبهء كوه است . از چشمه‌ها مىآشامند ، باغ ميوه بسيار دارد .

دينوَر : كه همان « ماه كوفه » است . خوش هوا وآباد است ، مردمى ظريف دارد . بازارهايش بر گرد هم ، آبش خنك است وپاكيزه‌تر از آن نيابى ! بر دهانهء چشمه‌ها ناودانها نهاده‌اند كه از آنها مانند شيرهاى عراق آب فرو ريزد « 1 » وبه چند شاخه مىشود . گرد شهر را باغها [ با ميوه‌هاى نيكو ] فرا گرفته است . جامع از بازار دور است . بر منبر يك گنبد زيبا نهاده‌اند . مقصوره‌اى نيز بلندتر از زمين مسجد در آنجا ساخته‌اند كه زيباتر از آن نديده‌ام .

صيمره : همان ماسبذان است . بزرگ ، آباد ، پربركت است . به يك روستاى بزرگ كوهستانى پيوسته كه راهش دشوار است .

[ ميوه‌هاى ناهماهنگ خرما وگوز دارد . ساختمانهايش از گچ وسنگ است . آب در آن روانست ، زيبا وخوب ولى كوچك است .

سيروان : شهرك آنست ، كشتزار ونخلستان دارد .

كرج : كه به أبو دلف [ منسوب است ] شهريست در بلندى با

( 1 ) متن : « مزملات وانطونيات » ، نسخه بدل آن : « ابطونيات يخرج منها الماء مثل مزملات العراق » من اين نسخه بدل را معرب « آبدونى » گمان كردم ، وناودان ترجمه كردم .