الكشكول — الجزء ١، الصفحة ٩٦

في مليح يحرث

هركه نبود مبتلاى ماه‌روي * نام أو از لوح انساني بشوى

دل كه فارغ باشد از مهر بتان * لتهء حيضي بخون آغشته‌دان

سينهء فارغ ز مهر گلرخان * كهنه انبانيست پر از استخوان

كل من لم يعشق الوجه الحسن * قرب الرحل اليه والرسن

يعني آن‌كس را كه نبود عشق يار * بهر أو پالان وافساري بيار

قاسم بيك حالتي

قاسم بيك حالتي

پيوسته ز من كشيده دامن دل تست * فارغ زمن سوخته خرمن دل تست

گر عمر وفا كند من از تو دل خويش * فارغ‌تر از آن كنم كه از من دل تست

الرشيد الوطواط

الرشيد الوطواط

اي روي تو فردوس برين دل من * روزان وشبان غمت قرين دل من

گفتم مگر از دست غمت بگريزم * عشق تو گرفت آستين دل من

في مليح يحرث

في مليح يحرث

للّه حراث مليح غدا * في كفه المحراث ما أجمله ؟ !

كأنه الزهرة « 1 » قدامه * الثور يراعي مطلع السنبلة « 2 »

في الشيب من مخزن الأسرارا للشيخ نظامي :

دولت اگر دولت جمشيديست * موى سفيد آيت نوميديست

صبح برآمد چو سوى مست خواب * كز سر ديوار گذشت آفتاب

رفت جواني وتغافل بسر * جاي دريغست دريغي بخور

گم‌شدهء هركه چو يوسف بود * گم شدنش جاي تأسف بود

فارغى از قدر جواني كه جست ؟ * تا نشوي پير ندانى كه چيست ؟

گرچه جواني همه چون آتش است * پيرى تلخست وجواني خوشست

شاهد باغست درخت جوان * پير شود بركندش باغبان

شاخ تر از بهر گل نوبر است * هيزم خشك از پى خاكستر است


( 1 ) الزهرة : هو النجم المعروف . ( 2 ) يعني أن نجمة الثور لا تطلع حتى تطلع نجمة سنبله .