الكشكول — الجزء ١، الصفحة ٨٢

من ملاجامي

زنهار طمع مدار الا ز خدا * كين رغبت خلق نيم‌ساعت باشد

جور كم به ز لطف كم باشد * كه نمك بر جراحتم باشد

جور كم بوى لطف آيد ازو * لطف كم محض جور زايد ازو

لطف دلدار اين قدر بايد * كه رقيبى از أو برشك آيد

در خانه دلم گرفت از تنهائى * رفتم بچمن چو بلبل شيدائى

چون ديد مرا سرو سهى سر جنباند * يعني بچه دلخوشي به بستان آئى

مرا ز روى تعجب معاندي پرسيد * پدر ز روى چه معنى نداشت روح اللّه

جواب دادم وگفتم كه أو مبشر بود * بأحمد قرشي جمع خلق را زاله

مبشر از پى آن تا كه مژده آرد زود * روا بود كه دو منزل يكى كند در راه

هركه سخن را بسخن ضم كند * قطرهء از خون جگر كم كند

باده نى در هر سرى شر مىكند * آن‌چنان را آن‌چنان‌تر مىكند

گر بود عاقل نكوتر مىشود * ور بود ديوانه بدتر مىشود

ليك چون أغلب بدند وبدپسند * بر همه مى را محرم كرده‌اند

حكم أغلب راست چون أغلب بدند * تيغ را از دست رهزن استدند

مجموعهء كونين بآئين سبق * كرديم تفحص « 1 » ورقا بعد ورق

( 1 ) در بعض نسخ تصفح است وهو دو بمعناى جستجو كردن است .