الكشكول — الجزء ١، الصفحة ٧٧

وله

جثهء خود پاك‌تر از جان كنى * چونكه چهل روز بزندان كنى

مرد بزندان شرف آرد بدست * يوسف از اين روى بزندان نشست

رو به پس پرده وبيدار باش * خلوتى پردهء اسرار باش

هرچه خلاف آمده عادت بود * قافلة سالار سعادت بود

هم چنين فرد باش خاقاني * كافتاب اين‌چنين دل‌افروز است

يار موى سفيد ديد وگريخت * كه بدزدي دلش نوآموز است

آرى از صبح دزد بگريزد * گر پى جان سلامت اندوز است

گرچه مويم سفيد شد بىوقت * سال عمرم هنوز نوروز است

شب كوته كه صبح زود دمد * نه نشان درازى روز است

وإذا صاحبت فاصحب ماجدا * ذا عفاف وحياء وكرم

قوله للشيء : لا ، إن قلت : لا * وإذا ، قلت : نعم ، قال : نعم

سخن گرچه هر لحظه دلكش‌تر است * چو بيني خموشى از آن بهتر است

در فتنه بستن دهان بستن است * كه گيتى به نيك وبد آبستن است

پشيمان ز گفتار ديدم بسى * پشيمان نگشت از خموشى كسى

شنيدن ز گفتن به ار دل نهى * گر اين پر شود مردم از وى تهى

صدف زان سبب گشت جوهرفروش * كه از پاى تا سر همه گشت گوش

همه تن زبان گشت شمشير تيز * بخون ريختن زان كند رستخيز

نور خدا بردمد از خوى خوش * موى سفيدى كند از بوى خوش

( 1 ) الصمت : السكوت .