الكشكول — الجزء ١، الصفحة ٢٧٦

مثنوي

واثرت عنها عزلة في غضونها « 1 » * حقايق للمغزى بها ودقايق

وما ذا عسى أن يستفيق للائم * أخو الوجد أو أن يسمع العذل عاشق

* * *

از بسكه رفو زديم وشد چاك * اين سينه همه بدوختن رفت

ندانم انگل خود رو چه رنگ بود دار * كه مرغ هر چمني گفتگوى أو دارد

مسيحيي

مسيحيي

يار بكام ما نشد زين چه كنه رقيب را * نيست نصيب كأم دل عاشق بىنصيب را

عمر اگر أمان دهد وقت خزان درين چمن * نيم‌شبى قضا كنم نالهء عندليب را

غمزهء أو بهر دلى دردي وداروئى دهد * دست ودلى نمانده در كشور ما طبيب را

وصل تو گر ز آسمان نامزد كسى شود * تيزى تيغ غيرتم باز برد نصيب را

حيرتي

حيرتي

بهيچ چيز خدايا مرا مكن قادر * مباد خست پنهان من شود ظاهر

مثنوي

مثنوي

اين طبيبان بدن دانشورند * بر سقام تو ز تو واقف‌ترند

هم ز نبضت هم ز جسمت هم زرنگ * صد مرض بينند در تو بىدرنگ

پس طبيبان الهي در جهان * چون ندانند از تو بىگفت زبان

آن طبيبان بدن بيرونىاند * كه بدان اشيا بعلت ره برند

وين طبيبان چونكه نامت بشنوند * تا بقعر تاروپودت در روند

در وضو هر عضو را وردي جدا * آمدست اندر خبر بهر دعا

چونكه استنشاق بيني مىكنى * بوي جنت خواهى از رب غنى

تا تو را آنبو كشد سوى جنان * بوى گل باشد دليل گلستان

چونكه استنجا كني ورد سخن * اين بود يا رب از اينم پاك كن

دست من اينجا رسيد اين را بشست * دستم اندر شستن جانست سست

( 1 ) الغضن : كل تجعد في جلد أو درع أو ثوب ( ج ) غضون .