الكشكول — الجزء ١، الصفحة ٢٥٣

في علم النافع في المعاد

طوبى لفقير رافقهم * بشرى لحزين وافقهم

يا رب يا رب كه بهائي را * آن عمر تباه ريائي را

حظى ز صداقت ايشان ده * توفيق رفاقت ايشان ده

باشد كه شود ز فنامنشان * نه اسم ونه رسم نه نام ونشان

في التوبة عن الخطايا والإنابة إلى واهب العطايا .

اي داده خلاصهء عمر بباد * وي گشته بلهو ولعب دلشاد

وى مست زجام هوا وهوس * يك ره ز شراب معاصي بس

زين بيش خطيه پناه مباش * مرغابى بحر گناه مباش

از توبه بشوى گناه وخطا * وز توبه بجوى نوال وعطا

نوميد مباش ز عفو اله * اى مجرم عاصي نامه‌سياه

گرچه گنه تو ز عد بيشست * عفو وكرمش از حد بيشست

عفو أزلي كه برون ز حد است * خواهان گناه فزون ز عد است

ليكن چندان در جرم مپيچ * كه مكان صلح نماند هيچ

تا چند كنى اى شيخ كبار * توبه تلقين بهائي زار ؟ !

گر توبهء روز بشب شكند * وين توبه بروز ديگر فكند

عمرش بگذشت بليت وعسى * در توبهء صبح شكست مسا

اى ساقى دلكش فرخ فال * دارم ز حيات هزار ملال

در ده قدحى ز شراب طهور * بر من بگشا در عيش وسرور

كه گرفتارم بغم جانكاه * زين توبهء سست بتر ز گناه

وى ذاكر خاص بلند مقام * آزرده دلم ز غم أيام

زين ذكر جديد فرح‌افزاي * غمهاي جهان ز دلم بزداى

مىگو با ذوق ودل آكاه * اللّه اللّه اللّه اللّه

كين ذكر رفيع همايون « 1 » فر * وين نظم بديع بلند اختر

در بحر غريب « 2 » چه جلوه نمود * درهاى فرح بر خلق گشود

( 1 ) همايون : مبارك وخجسته ونام معشوقه هماى است وقصة هما وهمايون مشهور است . ( 2 ) بحر غريب در اصطلاح عروض در أصل فاعلاتن فاعلاتن مستفعلن بود دو بار .