مجموعه رسائل ومصنفات كاشانى — الصفحة ٣٣٩

تشريق چهارم در توحيد صفات

پناه دهد تا كمالش بيفزايد ونقصان بكاهد ، در مقام تسليم قرار گيرد ، ذُو « 1 » الْجَلالِ وَالْإِكْرامِ « 2 » را يكى بيند ، نام خود را در نام معشوق گم كند وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً « 3 » ، از حيات خود بميرد إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ « 4 » ، به حيات حىّ باقي زنده گردد « 5 » أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ « 6 » « 7 » لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولى وَوَقاهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ « 8 » فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ « 9 » .

تشريق چهارم در توحيد صفات

تشريق چهارم در توحيد صفات

قال اللّه - تعالى - : سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ « 10 » .

توحيد صفات « 11 » توحيد أهل جبروت است يعنى / 10 -

NA

/ توحيد معاني كه در ذوات مفارقات است ، چه معنى صفات جز علوم عقول نيست . وصفات بواطن أسماء است وأسماء ظواهر صفات ، ونسبت صفات با ذات چون نسبت افعال با أسماء است لا جرم افعال حجب أسماء باشد وأسماء حجب صفات ، وصفات حجب ذات ، وحقايق صفات مجرّد اعتبارات بود « 12 » ، چه نزد تحقيق هيچ صفت زائد بر ذات احديّت نتواند بود وإلّا امكان صفات لازم آمدى وهرآينه هر ممكن حادث بودى به حدوثى « 13 » ذاتي پس ذات محلّ كثرت « 14 » حوادث ممكنه بودى ، وصدور صفت علم از ذات بىعلم بودى يا تسلسل در صدور صفت از ذات لازم آمدى ، ذات به نسبت با هر صفتي هم فاعل وهم قابل بودى واين همه محالات است وقول بدين « 15 » از جهالات ، واگر صفات نه عين ذات بودى شركا

( 1 ) . ن : + و ( 2 ) . اشاره است به كريمهء 27 الرّحمن . ( 3 ) . قسمتى است از كريمهء 65 النّساء . ( 4 ) . قسمتى است از كريمهء 30 الزّمر . ( 5 ) . ن : + و ( 6 ) . ن : وحين ( 7 ) . قسمتى است از كريمهء 169 آل عمران . ( 8 ) . كريمهء 56 الدّخان . ( 9 ) . قسمتى است از كريمهء 57 الدّخان . ( 10 ) . كريمهء 180 الصّافات . ( 11 ) . د : + توحيد صفات ( 12 ) . چ ، ن ، د : - بود ( 13 ) . ن : - بحدوث ( 14 ) . چ ، ش ، د : - كثرت ( 15 ) . ن : بر اين