المظاهر الإلهية في أسرار العلوم الكمالية — الصفحة ١٨٧

شكاكان

دكارت ومونتانى ( قرنهاى 16 و 17 م ) در اروپا روى داد - به خوبى مىتوان شباهت آن را با دوران شكاكان قديم دريافت .

براي پايان بردن اين بخش ناگزير اندكى بشرح زندگى وانديشه‌هاى « فورون » يا پورون (

Pyrrhon

) - كه بغلط پيرهون خوانده مىشود - مىپردازيم . وى از اهالى اليسا (

Elisa

) بود ، در حدود سال 374 ق . م « 1 » متولد شد ودر سال 257 ق . م در گذشت . در جوانى در سپاه إسكندر خدمت مىكرد وبه اسكندريه واز آنجا در يكى از سفرهاى خود به هندوستان همراه إسكندر رفت ، وگفته‌اند كه با حكماى برهنهء هندى آشنا شد « 2 » . از وى كتابي باقي نمانده است . از تمام آنچه كه از وى نقل مىشود چنين بر مىآيد كه وى در واقع يك « ضد جزميّت » است ، نه شكاك به معناى منكر واقعيات .

شاگردان وبازماندگان مكتب أو عبارتند از تيمون فيلونتى (

Timon Philonte

) وآركه سيلائوس پيتانى (

Arcesilas Pitane

) ( متوفى 240 ق . م ) وكارنه‌ئاد (

Carnead

) - كارينادس - كليتوماخوس ( حدود 110 تا 180 ق . م ) وآنتيوخوس ( متوفى 69 ق . م ) وإنه سيدموس كرتى (

Enesidemus

) سكتوس امپريكوس (

Sectus Empricus

) ( 210 - 180 م ) ، وآركسيلائوس را مؤسس « آكادمى جديد » نام داده‌اند .

* * *

( 1 ) زبدة الصحائف . ( 2 ) تاريخ فلسفه غرب ، برتراند راسل ؛ خريف الفكر اليوناني ، عبد الرحمن بدوي ، ص 69 .