بيست رساله ( فارسي ) — الصفحة ٩٤

أصل چهارم در اثبات امامت ؛

و أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً « 1 »

و أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً « 2 »

و جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا « 3 »

أَمْ عِنْدَهُمْ خَزائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ « 4 »

أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ « 5 »

و قالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ وَلكِنَّ اللَّهَ يَمُنُّ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ « 6 »

و ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ « 7 »

و رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَيَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ سُبْحانَ اللَّهِ وَتَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ « 8 »

پس بر مردمان واجب است كه در تعيين امام ، وقوف بر يكى از دو امر نمايند ، يا به معجزات ظاهره كه مقرون به دعوى امامت باشد ويا به نصّ از حضرت خاتم صلّى اللّه عليه وآله .

اما معجزات ، گذشه از تواتر آن‌ها در نزد علماء اماميه وضبط كثيرى از آن‌ها را عدّهء كثيره از أكابر علماء عامّه ومتتبّعين ومفسّرين ومتعصّبين آن‌ها ، چنان چه از ملاحظهء كلمات قوشچى كه از بزرگان علماء متعصّبين آن‌هاست ، در شرح تجريد مرحوم أفضل المتأخّرين خواجة طوسي رضى اللّه عنه وغير آن به خوبى معلوم مىشود . والفضل ما شهد به الأعداء . هيچ كس را شكى نيست كه أحاديث واخبارى كه در فضائل ومناقب وكرامات ومعجزات أئمة أطهار عليه السّلام وارد است ، در حق هيچ كس غير آن‌ها به اين مقدار وارد نشده .

واگر فرضا براي أئمة أطهار عليه السّلام ثابت نشود ، قطعا ويقينا براي غير آن‌ها ثابت نمىشود .

پس گوييم كه برهان قاطع براي ما در اين باب ، يعنى در دانستن وشناختن امام حق

( 1 ) . نساء ( 4 ) آيهء 53 . ( 2 ) . همان ، آيهء 54 . ( 3 ) . أنبياء ( 21 ) آيهء 73 . ( 4 ) . طور ( 52 ) آيهء 73 . ( 5 ) . قلم ( 68 ) آيهء 47 . ( 6 ) . إبراهيم ( 14 ) آيهء 11 . ( 7 ) . حديد ( 57 ) آيهء 21 . ( 8 ) . قصص ( 28 ) آيهء 68 .