بيست رساله ( فارسي ) — الصفحة ٤٤٨

اشعار

پس بيا اى هادم لذّات‌ها * اى خليل الله ، كن بت‌ها ز جا

319

پس در آن كارى كه ميل استت بدان * قدرت خود را همىبينى عيان

371

پس رهى را كه نرفتى تو هيچ * هيچ مرو تنها ز رهبر سر پيچ

265 ، 366

پس همين جا دست وپايت در گزند * بر ضمير تو گواهى مىدهند

153 ، 192

تا تو بودى آدمي ، ديو از پيت * مىدويد ومىچشانيد از ميت

313

تعالى العشق عن همم الرجال * وعن نعت التفرّق والوصال

317

تعصى الإله وأنت تظهر حبّه * هذا محال في الفعال بديع

396

وتنحر بالزوراء منهم لدى الضحى * ثمانون ألفاً مثل ما تنحر البدن

76 ، 77

تو براي وصل كردن آمدى * نى براي فصل كردن آمدى

302

تو بندگى چو گدايان بشرط مزد مكن * كه خواجة خود روش بنده‌پرورى داند

269

تو تو هم كرده‌اى از قرب حق * كه طبق گر دور نبود از طبق

242 ، 336

تو را ز كنگرهء عرش مىزنند صفير * ندانمت كه در اين دامگه چه افتاده است

260

تفكر كن تو در خلق سماوات * كه تا ممدوح حق گردى در آيات

161

تو كز سراى طبيعت نمىروى بيرون * كجا به كوى حقيقت ، گذر توانى كرد

327

تو كه ناخوانده‌اى علم سماوات * تو كه نابرده‌اى ره در خرابات

311

تو همىگويي مرا دل نيز هست * دل فراز عرش باشد نى به پست

265