بيست رساله ( فارسي ) — الصفحة ٢٦٧

رسالهء 12 رسالهء پرستش‌نامه

بلى ، البتة طول مدت محجوبيت ، رفته رفته موجب همين محروميت خواهد شد .

أَ لَمْ يَأْنِ لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِكْرِ اللَّهِ وَما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ وَلا يَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلُ فَطالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ . « 1 »

علماء عاملين حقيقي وبزرگان اسلام هم كه از ميان رفتند واشخاص آن‌ها كمياب شدند ، جهال بىحقيقت ، فرصت غنيمت شمردند وخودشان را مرشد وهادي قلم دادند وفقط به الفاظى منظم وبياناتى مسلسل ، مردم را به دام تزوير مبتلى نمودند ، چنان چه فرمودند : بيايند در آخر الزمان قومي كه زبان آن‌ها شيرين‌تر از عسل است ودل‌هاشان تلخ‌تر از حنظل است ؛ « 2 » يعنى به اين جهت كه حلاوت ايمان وولايت در قلب آن‌ها نيست .

مريدى علم دين آموختن بود * چراغ دل بنور افروختن بود

كسى از مرده علم آموخت هرگز ! * ز خاكستر چراغ افروخت هرگز ؟

چو خواجة قصّهء آخر زمان كرد * به چندين جا از اين معنى بيان كرد

ببين اكنون كه كور وكر شبان شد * علوم دين همه بر آسمان شد

نگر دجّال أحول تا چگونه * فرستاده است در عالم نمونه

كسى كوراست با حق آشنائى * نيايد هرگز از وى خودنمائى

بالجملة ، شاهراه حق كه راه روشن علماء اسلام وتابعين ائمهء أطهار است ، واضح ومستقيم وقابل شبهه وترديد نيست ، وكسى كه از اين جادهء وسيع پيدا به كنار افتد ، دانسته خود را به ضلالت انداخت .

رجوع كنيم به بيان آنچه متعلق به نماز غفيله است . در كتاب من لا يحضره الفقيه ، در مقام بيان دو ساعت غفلت ، از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام نقل فرموده به اين مضمون : إبليس لشكرهاى شب خود را از وقت غروب آفتاب تا وقت غروب سرخى مغرب ، پهن ومنتشر مىگرداند ولشكرهاى روز خود را از وقت طلوع فجر تا وقت طلوع آفتاب ، پهن ومتفرق مىكند .

واز حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله به اين مضمون نقل نموده كه فرمودند : زياد نمائيد ياد خداوند

( 1 ) . حديد ( 57 ) آيهء 16 . ( 2 ) . الأحاديث القدسية ، ص 293 .