شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٤
خطبهء سيّد رضى
شكر نعمت را از دوستان خودم به عنوان جبران نعمتها پذيرفتم » .
2 - سيّد رضى به دلايل زير حمد را پناه از بلا ذكر كرده است :
الف - سخن خداوند متعال كه فرموده است : وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ « 9 » .
خداوند متعال به كساني كه كفران نعمت كرده‌اند وعدهء عذاب داده است ، با وجودي كه از آنها حمد وشكر را خواسته ودر موارد زيادى به آنها امر فرموده است . با در نظر گرفتن اين معناى آية روشن مىشود كه شكر وحمد موجب نجات از عذاب اليم وبلاى بزرگ مىشود وبا انجام حمد وشكر زمينهء كفران از ميان مىرود .
ب - چنان كه در گذشته روشن شد ستايشگر از آن جهت كه ستايش مىكند مستحق رضوان خداست ، ومستحق رضوان خدا از عذاب أو رهايى مىيابد .
بنا بر اين حمد جايگاه مناسبى براي پناه گرفتن از عذاب وخشم خداست .
ج - سيّد رضى حمد را سبب ورود به بهشت دانسته است . توضيح اين مطلب به اين قرار است :
اوّل - حمد از كاملترين عبادات است واين كه عبادت وسيله دخول بهشت مىباشد امرى روشن است .
دوم - روايت شده است كه روز قيامت پيامبر ( ص ) ندا مىكند كه حمد گويان به پا خيزند پس جمعيتى بر مىخيزند وبراي آنها علمي افراشته مىشود وسپس داخل بهشت مىشوند . از حضرت سؤال شد حمد گويان كيانند ؟ فرمود :
آنان كه در هر حال خدا را شكر مىكنند . پس از جانب خداوند امر مىشود كه حمد گويان وارد بهشت شوند .
د - سيّد رضى به دلايل زير حمد را موجب زيادتى احسان حق دانسته است :
اوّل - فرمودهء خداوند متعال : وَإِذْ تَأَذَّنَ « 10 » در آية خداوند متعال
( 9 ) سورهء إبراهيم ( 14 ) : آية ( 7 ) : اگر كفران كنيد محققا عذاب من سخت است . ( 10 ) سورهء إبراهيم ( 14 ) : آية ( 7 ) : اگر شكر نعمت به جاى آوريد بر نعمت شما مىافزايم .