بحار الأنوار ( احتجاجات ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١١٨

بخش اول احتجاج خداوند تبارك و تعالى با صاحبان مذاهب و اديان مختلف در قرآن كريم

« إلى قوله » : وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ « إلى قوله تعالى » : وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ « إلى قوله » : فَإِذا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذا هُمْ يُشْرِكُونَ * لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ وَ لِيَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ * أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنا حَرَماً آمِناً وَ يُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ أَ فَبِالْباطِلِ يُؤْمِنُونَ وَ بِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ 41 - 67 .

در باره آيه جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ مىنويسد : يعنى آنچه اذيت و آزار مىبينند براى جلوگيرى از ايمان مانند عذاب خدا مىدانند در مورد جلوگيرى از كفر « وَ لَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ » وقتى يارى خدا از قبيل فتح يا غنيمتى نصيب تو شود « لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ » مىگويند ما هم با شما بوديم بايد شريك شما باشيم در غنيمت . منظور منافقين است يا گروهى كه ايمان ضعيف دارند بواسطه آزار مشركين از دين بر مىگردند .

« وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ » يعنى وزر و و بال آنچه خود انجام داده‌اند به اضافه وزر و و بال ديگران كه سبب گمراهى آنها شده‌اند بر ايشان تحميل مىشود بدون اينكه از وزر و و بال پيروانشان چيزى كاسته شود .

و در باره آيه مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ مثل كسانى كه به جز خدا به ديگران اعتماد نموده‌اند كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتاً مانند خانه عنكبوت است در سستى و بىاعتمادى بلكه تكيه‌گاه آنها سست‌تر است زيرا خانه عنكبوت بالاخره براى او مورد استفاده است و يك واقعيت است يا منظور اينست كه مثال آنها نسبت به شخص موحد و خداشناس مانند كسى است كه خانه‌اى از سنگ و گچ ساخته محكم . ممكن است منظور از خانه عنكبوت دين آنها باشد به اين نام اعتقاد آنها را ناميده تا نشان دهد كه واقعا چه سست و بىبنياد است و معنى اينست كه سست‌ترين چيزى كه بر آن اعتماد نموده‌اند دين چنين اشخاصى است .

در باره آيه وَ لا تُجادِلُوا أَهْلَ الْكِتابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ يعنى با اهل كتاب مجادله نكنيد مگر به طريق بهتر مانند اينكه خشونت را به نرمى پاسخ دادن و خشم را با فرو بردن برخورد نمودن . گفته‌اند اين آيه منسوخ است با آيه برخورد شمشير چون مجادله‌اى شديدتر