بحار الأنوار ( احتجاجات ) ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٩
بخش اول احتجاج خداوند تبارك و تعالى با صاحبان مذاهب و اديان مختلف در قرآن كريم
وَ لَوِ اتَّبَعَ الْحَقُّ أَهْواءَهُمْ اگر آنچه مىگويند صحيح باشد و جهان را چند خدا باشد لَفَسَدَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ تعدد خدايان موجب تباهى آسمانها و زمين و مردم مىشود چنانچه در آيه ديگر مىفرمايد لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا .
بعضى گفتهاند يعنى اگر واقعيت تغيير كند و مطابق نظر آنها شود آنچه موجب پايدارى جهان است نابود مىشود يا اگر آنچه محمد صلى الله عليه و آله آورده برگردد و بدل به شرك شود خداوند قيامت را بر پا خواهد داشت و عالم را از خشم تباه مىكند يا اگر خداوند تابع هواى نفس آنها شود و آنچه از شرك و باطل مايلند بفرستد از خدائى خارج خواهد شد و قادر به نگهدارى آسمان و زمين نيست .
أَمْ تَسْأَلُهُمْ خَرْجاً يعنى : يا از آنها تقاضاى كمك مالى مىكنى « فَخَراجُ رَبِّكَ خَيْرٌ » رزق و توشه پروردگارت در دنيا و ثوابش در آخرت بهتر است چون دوام و گسترش دارد .
وَ لَوْ رَحِمْناهُمْ وَ كَشَفْنا ما بِهِمْ مِنْ ضُرٍّ اگر به آنها رحم كنيم و قحط سالى را برداريم .
روايت شده است كه اعراب گرفتار قحط شديدى شدند به طورى كه گوشت ميمونهاى بزرگ يا غذاى تهيه شده از خون و پشم را مىخوردند به نام ( علهز ) .
ابو سفيان خدمت پيامبر آمده گفت تو را سوگند به ارتباط خويشاوندى مىدهم مگر مدعى نيستى كه رحمت براى جهانيانى . پدران را با شمشير كشتى اينك فرزندان را گرفتار گرسنگى كردهاى اين آيه نازل شد : وَ لَقَدْ أَخَذْناهُمْ بِالْعَذابِ آنها را دچار عذاب كشته شدن كرديم باز دست نكشيدند تا بالاخره دربى ديگر از عذاب شديد بر آنها گشوديم همان گرسنگى است كه از كشته شدن و اسارت بدتر است إِذا هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ ديگر متحير و سرگردان شدند و پيش تو آمده تقاضاى لطف و محبت كردند قُلْ مَنْ بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ بگو در اختيار چه كسى ملكوت هر چيزى هست يعنى قدرت نهائى بر هر چيز يا منظور از « مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ » خزينه و انبار هر چيز است « وَ هُوَ يُجِيرُ » او به فرياد هر كس كه بخواهد مىرسد « وَ لا يُجارُ عَلَيْهِ » ولى كسى نمىتواند مانع او بشود و هر كس را او بخواهد گرفتار كند كسى نمىتواند به فريادش برسد .
إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ يعنى اگر در آسمانها خدايان ديگرى وجود داشت با خداى جهان آفرين هر كدام آنچه آفريده بودند جدا مىكردند و در اختيار خويش مىگرفتند و بين