منتخب التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٨
سلطان ناصر الدين محمود بن شمس الدين ايلتمش
فرق صحابهء نبى چون رسدت كز ابلهى * كور صفت طلب كنى نرمى قاقم از فنك
دامن وقت پاك به زين فرق بلا به فن * پيش كه اين ندا رسد در سقرت كه ما سلك
يا رب اگرچه پيش ازين بود مرا دل و جگر * خستهء دلبر چگل بستهء گلرخ يمك
در سر نون و دال عمر از پس خا و نون و ها * شكر كه مرغ همتم رست به جهد زين شرك
دست فشانده‌ام برين پاى گشاده‌ام از آن * جسته ز هر دو دامگه چون گل خاره از تفك
بر در تست بعد ازين تُبتُ اليك ورد من * ناز و نياز من به تو سرّ و علانيه معك
فضل كنى در آن زمن كز دبهء اجل شود * هم ذقنم فسرده‌اى در سكرات هم حنك
چون هلكى شود نفس بستهء منجنيق تن * سنگ عرارهء اجل بشكندش برو كرك
وجه ضيافتم تو ساز از سر خوان مغفرت * در نفسى كه گويدم قابض جان قنق گرك
با اثر شكستگى بنده عميد مىكند * نظم ثنا به حضرتت نثر به قدر ما ملك
اين دو سه حرف مختصر زين سگ پير كن قبول * كين سگ خام پوستين در ره تست منسلك
حمد تو ثبت بر دلم نعت رسول بر اثر * هر رقمى كزين گذشت آن ز ضمير باد حك
قصيده در مدح
اى از بنفشه بر سمنت صد هزار بند * وز لعل تست بر گهر آبدار بند