منتخب التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٦

سلطان ناصر الدين محمود بن شمس الدين ايلتمش

جز قدم تو كى كشد قافلهء حدوث را * كحل به ديدهء يقين ميل به چشم شرك و شك

هر كه موافق رهت نقش نگينش قدنجا * وانكه مخالف درت داغ جبينش قدهلك

در شرف قبول تو كى به حيل رسد كسى * هر شجرى كجا كشد ارّهء نوح بن ملك

طوطى جان به ذكر تو مانده مصون ز داغ « 1 » غم * چون به محيط مشترى حوت مسلّم از شبك

چون حبشى و روميى برده ز آستان تو * روز قباى زر چكن شب سلب فلك « 2 » كلك

جرعه‌يى از رعايتت هست ظهور چند صف * ذره‌يى از عنايتت اهل جريد چند لك

تا چو سر رسن كسى روى نتابد از درت * در رسن مجرّه به گردن چنبر فلك

باد سر حباب را قهر تو مىكند برون * از سر نيش پشه‌يى نى به طليعهء يزك

قطرهء فيض قرب تو گر چكدم به كام دل * ابر نياز گو مبار اشك اميد گو مچك

ممتليم ز فيض تو در غشيان گهرصفت * نى چو قنينه كز پرى خويش برآيد از كلك

پايگه سخنورى يافتم از قبول تو * خود ز ازل به عون تو دست مراست اين خمك

چند كشم صداى غم گرد بساط خسروان * كز در تست عالمى رزق‌پذير بىكمك

( 1 ) . در نسخه : دام . ( 2 ) . نسخه : كلك كلك ، كل كلك .