منتخب التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٢

سلطان ناصر الدين محمود بن شمس الدين ايلتمش

آن روز كه از هيبت تو جمله درآيند * اركان نبوت ز سر پا به دو زانو

يا رب به كرم بر من بيچاره ببخشاى * كز معصيت آلوده‌ام و غرقه به هر سو

و له فى نعت النبى صلّى الله عليه و سلّم

سخنى طرازم اكنون كه طراز آستينش * ز طراز جان بجويد چو طراز آفرينش

ره طرز نو گزينم ز طراز نعت يك ره * كه دو كون شد كتابه ز طراز آستينش

گل روضهء نبوّت كه ز سنبلش به ماچين * تحفى برون ز نافه نبرد صبا ز چينش

سر كاينات عالم كه به پاى همت او * چو صدف نثار برده فلك از دُر ثمينش

فلكش ز پنج نوبت دو علم سه پايه كرده * ز تنورهء مسدس به حصار هفتمينش

به نگين جم نديده ز سر كرشمه جز عشق * كه ز ماه تا به ماهى شده مهر بر نگينش

قدر و قضاش راعى ، اجل و امل موافق * ز من و زمانش داعى ملك و فلك رهينش

لبش انگبين و گل رخ چه مفيد عالمى شد * خفقان معصيت را مدد گل انگبينش

دهن صدف پر از دُر ز كلام دُر مزاجش * كمر افق مرصع ز درازى يقينش

كف معشر يقين را همه يسر در يسارش * رخ سالكان دين را همه يمن در يمينش