منتخب التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٠

سلطان ناصر الدين محمود بن شمس الدين ايلتمش

برخيز عميد ار نه فسردست دل تو * بگذر ز غزل حمد خداوند جهان‌گو

مدّاحى درگاه خدا كن كه برافراشت * بىزحمت آلات بسى گنبد مينو

دو شاه روان كرد برين طارم ارزق * پس داده ز سياره‌شان خيل ز هر سو ( كذا )

صد شاهد اختر به گه شام نموده * مشاطهء صنعش ز پس پردهء نه تو

فرموده به خاتون جهان از شب و از روز * دو خادم چالاك لقب رومى و هندو

بىهيچ دكاندار به دكّانچهء گردون * آويخته يك گوشه به دو كفّه ترازو

صنعش به سر كوه برويانده شقايق * در باغ دوانده كرمش سورى و راهو

گاه از سر پرگار كرم نقش دهن بست * گاه از قلم لطف نگاريده دو ابرو

روز از كرمش گشته همه رخ به سفيدى * شب نيز ز صنعش به سياهى همه گيسو

شاهان مجازى ز سر بندگى و عجز * ماليده پى آب به خاك درِ او رو

هر ماه به ميدان فلك دارد مه را * گه چون خم چوگان و گهى بر صفت گو

آن دادگرى كو به گه داد هميشه * نازرد گهى شخص كس از ظلم سر مو

او را كه ز خون دل انگور غذا ديد * فرداش سيه‌روى كند چون رخ آلو