منتخب التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١
سلطان علاء الدين مسعود شاه بن ركن الدين فيروز شاه
قاضى مارهره را به پاى فيل انداختند بر اين قياس .
و در سنهء تسع و ثلثين و ستمائة ( 639 ) افواج مغول چنگيزى آمده لاهور را محاصره كردند و ملك قراقش حاكم لاهور نيم شبى گريخته به دهلى آمد و سلطان از سر نو بيعت از امرا گرفته و كنكاش طلبيده نظام الملك وزير را كه در باطن با سلطان صاف نبود به جهت دفع مغول در پنجاب فرستاد . او به مكر و نفاق عريضه به سلطان نوشت و از امرايى كه همراه بودند شكايت‌ها نموده سلطان را طلبيده ، سلطان مصلحت در رفتن خويش نديده فرمانى از روى سادگى به وى نوشت كه اين امراى منافق سزاى خود به وقتى خواهند يافت ، تو را مىبايد كه تا آن زمان با ايشان مدارا بكنى . او همان فرمان را به جنس به امرا نموده با خود متفق ساخت و سلطان معز الدين بهرام شاه خدمت شيخ الاسلام خواجهء خواجگان قطب الدين بختيار اوشى - قدس الله سره العزيز - را براى اصلاح حال و تسكين فتنه نزد امرا فرستاده صورت‌پذير نشد . شيخ الاسلام بازگشته به دهلى آمد و مقارن اين حال نظام الملك و امرا نيز رسيده سلطان را در دهلى محاصره كردند و او را به دست آورده محبوس ساختند و بعد از چند روز به عالم ديگر فرستادند و ديگرى را به جاى او نصب كردند .
زمانه دير شد كين رسم دارد * كزين بستاند و با آن سپارد
و مدت سلطنت او دو سال و يك ماه و پانزده روز بود .
سلطان علاء الدين مسعود شاه بن ركن الدين فيروز شاه
سلطان علاء الدين مسعود شاه بن ركن الدين فيروز شاه
در آخر سنهء مذكور به اتفاق اعمام خويش كه سلطان ناصر الدين محمود و سلطان جلال الدين اولاد سلطان شمس الدين ايلتمش باشند از حبس برآمده پادشاه شد . بعد از آنكه عز الدين بلبن بزرگ يك روز بر تخت نشسته منادى فرموده بود و هيچ كدام از ملوك و امرا به اين معنى راضى نشده رجوع به او نمودند و ملك قطب الدين حسن را نايب و ملك مهذب الدين نظام الملك را وزير ممالك گردانيده و در سنهء اربعين و ستمائة ( 640 ) امرا سلطان علاء الدين مسعود و نظام الملك وزير را