منتخب التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٧

نصير الدين محمد همايون پادشاه غازى

وعده كرديد وفا طور دروغى گفتيد * راست گوييد كه اين‌طور چراييد شما

ما درين شهر نه از بهر شما رسواييم * همه جا باعث رسوايى ماييد شما

چند پرسيد كه مقصود تو در عالم چيست * راست گويم كه شماييد شماييد شما

جاهى از دست شما جان نتواند بردن * كه بلايى ز بلاهاى خداييد شما

و له

دوش ماه عيد شد بر شكل مصقل آشكار * كز بخار روزه بود آيينهء دل را غبار

يا مه نو بود يا بنمود از ضعف بدن * استخوان پهلوى لب تشنگان روزه‌دار

يا تراشيدند بهر ناقهء ليلى حطب « 1 » * يا تن خم گشتهء مجنون شد از غم زرد و زار

خويش را در سلك خدام تو مىخواهد فلك * زان كمان حلقه آورده است بهر زه « 2 » گذار

بلكه پيكت بسته زنگ و يكه پر بر سر زده * مىرود از روم تا آرد خبر از زنگبار

مخفى نماند كه اين بيت :

خويش را در سلك خدام تو مىخواهد فلك

از اين بيت نظام استرآبادى گرفته از آن قصيده كه ، نظم :

شب نجوم از مجمع مردم نشان آورده‌اند * وز مه نو تازه حرفى در ميان آورده‌اند

بر سرير سلطنت بنشسته شاه زنگبار * از براى پيشكش انجم كمان آورده‌اند

( 1 ) . نسخه : خصب . ( 2 ) . نسخه : برگذار .