منتخب التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٩

نصير الدين محمد همايون پادشاه غازى

و به دار البقا خراميدند و اين تاريخ يافتند كه ، بيت :

چو گشت از رحمت حق ساكن اندر روضهء رضوان * بهشت آمد مقام پاك او تاريخ از آن باشد

مولانا قاسم كاهى گفته كه ، قطعه :

همايون پادشاه ملك معنى * ندارد كس چو او شاهنشهى ياد

ز بام قصر خود افتاد ناگه * و زان عمر عزيزش رفت بر باد

پى تاريخ او كاهى قلم زد * همايون پادشاه از بام افتاد

و اين نيز يافتند كه ، بيت :

مشو غافل از سال فوتش ببين * همايون كجا رفت و اقبال او

و اين تاريخ نيز يافتند كه ، ع :

اى آه پادشاه من از بام اوفتاد

نظم

آن مصر مملكت كه تو ديدى خراب شد * و آن نيل مكرمت كه شنيدى سراب شد

گردون سر محمد يحيى به باد داد * محنت رقيب « 1 » سنجر مالك رقاب شد

ماتم سراى گشت سپهر چهارمين * روح القدس به تعزيت آفتاب شد

سن شريفش پنجاه و يك سال و مدت سلطنت بيست و پنج سال و كسرى بود .

پادشاهى بود ملكى ملكات و به جميع كمالات و فضايل صورى و معنوى آراسته و در علوم نجوم و هيأت و ساير علوم غريبه بىنظير و مربى اهل فضل و كمال و مرجع اهل تقوى و صلاح و به شعر و شعرا مايل و خود شعر نيكو گفتى و يك دم بىوضو نبودى و نام خدا و رسول را - صلى الله عليه و سلم - هرگز بىطهارت به زبان نبردى و اگر به حسب ضرورت نامى ، قطعه :

اعتقادى درست دار چنانك * اعتمادت بدان نگردد سست

بنده را بىشك از عذاب خداى * نرهاند جز اعتقاد درست

هرگاه اسمى كه مركب از عبد و اسماى حسنى چون عبد الله و غير آن باشد بايستى گرفت ، در آن حالت تنها به عبد اكتفا كردى . مثلا عبد الحى را عبدل فقط

( 1 ) . نسخه : قرين .