منتخب التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٠
سلطان علاء الدين بن محمد شاه بن مبارك شاه بن خضر خان
غياث الدين و مدد خان را به مقابلهء ايشان تعيين كرد و جنگ عظيم نموده ، آخر به صلح قرار دادند و سلطان محمود اين معنى را غنيمت دانسته و خواب ديدن خرابى ملك مالوه را بهانه ساخته شباشب جريده به جانب مالوه كوچ كرد و ملك بهلول تعاقب نموده پاره‌يى از پرتال و اسباب و اشياى او را غنيمت گرفت و سلطان محمد از اين تردد كه از بهلول لودى ظاهر شد او را خوانده ولايت لاهور و ديپالپور را به دو ارزانى داشت .
و در سنهء خمس و اربعين و ثمانمائة ( 845 ) به سامانه رفت و بهلول را به دفع جسرت كهوكهر فرستاده به دهلى بازگشت و جسرت به ملك بهلول صلح نموده او را به بشارت سلطنت دهلى مبشر ساخت تا بهلول افغانان را از اطراف و جوانب طلبيدن گرفت و خيلى پرگنات را به تغلب متصرف گشت و بىسبب ظاهرى از محمد شاه رنجيده و بر او باغى شده لشكر بر سر دهلى كشيد و سلطان محمد را مدتى در محاصره داشت و كارى نتوانست ساخت و بىنيل مقصود بازگشت در اين اثنا محمد شاه به زحمت صعب مبتلا شده ، امرايى كه در بيست كروهى دهلى بودند سر از اطاعت او پيچيدند و پسر خود علاء الدين را كه در بداؤن جايگير داشت و از آنجا به شكار دامن كوه رفته بود طلبيده ولىعهد ساخت .
و در سنهء سبع و اربعين و ثمانمائة ( 847 ) درگذشت و مدت ملك او چهارده سال و چند ماه تخمينا بود . بيت :
بيا و يك نظر اعتبار كن در خاك * كه خاك تكيه‌گه خسروان معتبر است
سلطان علاء الدين بن محمد شاه بن مبارك شاه بن خضر خان
سلطان علاء الدين بن محمد شاه بن مبارك شاه بن خضر خان
به موجب وصيت بعد از پدر بر تخت سلطنت نشست و ملك بهلول با امراى ديگر در بيعت او درآمد و چون سستى سلطان علاء الدين را از پدر بيشتر ديد ، طمع ملك در متخليهء بهلول بيشتر از پيشتر در حركت آمد و سلطان علاء الدين در سنهء خمسين و ثمانمائة ( 850 ) به جانب بيانه سوارى كرده در راه خبر دروغ شنيد كه پادشاه جونپور به قصد دهلى مىآيد و تحقيق ناكرده به سرعت به دهلى بازگشت .