منتخب التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٢

سلطان محمود شاه بن محمد شاه

بحر را رشك كف جود تو در شور آورد * ور نه از باد هوا نيست چنين شوريده

ايضا له

قهرمانى كه برد سجده به سويش افلاك * پادشاهى كه كند فخر به دورش ايام

قبلهء خلق و قيام دل و دين محمود « 1 » * كه جماعات سلاطينش گرفتند امام

قاضى چرخ پياده كند استقبالش * حاكم راى مصيبش چو فرستد اعلام

تا شبيخون نزند فتنه همى دارد پاس * حزم تو تيغ به كف داشته و الناس نيام

تا نسيمى نبرد خصم ز باغ كرمت * با تب و درد سرش چرخ فزون داد زكام

چرخ هر تير ترا قسمت هر سهمى كرد * زين نكوتر نتوان كردن تقسيم سهام

ايضا له

يار بيرون رفت بيرون رو تو اى جان نيز از آنك * گر برون با يار نايى باشد از يارى برون

شاه محمود آنكه چون آمد برون بر اهل كفر * عيسى آمد از پى دجال پندارى برون

خاصه كاكنون از براى قلع اهل كفر و بغى * شد به صد اقبال رايات جهاندارى برون

كرده عهدت فتنه در بند عدم گفتم به چرخ * زينهار اين بند سلطان است نگذارى برون

ايضا له

ماه دى آمد و شد سرد بدان گونه هوا * كه نمىجنيد جز باد خنك كس از جا

گشت آيين جهان سرد هوا زان سردست * آرى آرى شود از پير شدن سرد هوا

آتش لاله و گلنار فرو مرد به باغ * چوب گشتند درختان چمن از سرما

( 1 ) . چنين است در هر سه نسخهء بداونى و احتمالا كلمهء « شه » بعد از كلمهء « دين » افتاده است .