منتخب التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٥

مرثيهء مير حسن

فيض رحمت آب حيوان است از ظلمات گور * يا رب اندر ظلمت گور آب حيوان بادشان

چون ز ديوان سياست نامه‌شان بر كف نهند * از كتابا باليمين در نامه عنوان بادشان

قطرهء خونى كه گشت از حلق ايشان ريخته * بهترين لعلى براى تاج غفران بادشان

تشنگيّى را كه جانهاشان ز بىآبى برفت * بر سر از ابر كرم هر لحظه باران بادشان

بستگانى را كه دشوارى بر ايشان دير ماند * يا رب اميد رهايى زود آسان بادشان

رستگان بند را رنجى كه اندر بند بود * موجب از بهر نجات آخرت آن بادشان

وانچه باقى مانده‌اند و زان بلا باز آمده * فضل يزدان بادشان احسان سلطان بادشان

چون محمد رفت شه را عاقبت محمود باد * كيقبادش اسعد و كيخسروش مسعود باد

و مطلع مرثيهء ديگر اين است ، بيت :

اى دل به غم‌نشين كه ز شادى نشان نماند * وى غم جهان ستان كه طرب در جهان نماند

و در آن قصيده نيز اشارت به آن واقعه مىكند . قصيده :

همين بدان كه ز امسال در حد ملتان * شكسته ميمنهء مؤمن از صف كفّار

چگونه شرح توان داد آن قيامت را * كز آن فزع ملك الموت خواستى زنهار

چه بگويم آن صفت حمله كردن غازى * به روى خيبريان همچو حيدر كرّار

ولى چه چاره توان كرد حكم محكم را * كه گشت نامزد از كارخانهء قهار

زمين رزم كه شد بازگشت بود همه * بسا كه ريخته شد خون همدمان شد يار