همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٩٨

آمدن عبد الملك بن مروان به عراق و قتل مصعب بن زبير

در آن قلب عبد الملك نامجوى * سوى مصعب آورد ناگاه روى

فرود آمد از ره به نزديك دير * بدانجا كه بد مصعب بن زبير

سرافراز مصعب پرانديشه بود * از آن كس كه دون و دغاپيشه بود

70 يكى بود عتاب ورقا « 1 » به نام * كه عبد الملك بد ازاو شادكام

محمد كه بد پور عبد سعيد * همان قطر بن جا . . .

چهارم نكوهيده عرصار ( ؟ ) بود * كه عبد الملك را ز دل يار بود

بفرمود مصعب كه آن چار تن * نباشند الا پس از انجمن

كه ترسان بد از فعل ايشان امير * مخالف بود تشنه در آبگير

75 براهيم بن مالك نامدار * به پيش اندرون بود با چند يار

دگر مسلم عامر بابلى * نبودى به رزم اندرش كاهلى

قتيبه كه از مسلمش بدنژاد * سوارى سرافراز با دين و داد

دگر يحيى بن مبشر كه شير * چو روباه بودى به جنگ دلير

همان عروة بن مغيره كه بار ( ؟ ) * بر او برنيارست زد نامدار

80 در آن روز مصعب سرافراز [ گرد ] * سپاه دلاور به در [ گاه برد ]

بدان سروران گفت سازيد جنگ * چو پيل و هزبر و چو ببر و پلنگ

براهيم بر ميسره جاى داشت * ز مردى سرى مير ( ؟ ) برپاى داشت

براهيم بر شاميان چيره بود * از او چشم آن سركشان خيره بود

از او شاميان را دل اندر هراس * فرو مانده برجا چو گاو خراس

85 نيارست كس رزم او ساختن * نياسود آن مهتر از تاختن

به هرجا كه او حمله بردى چو شير * شدندى بدان يكسر از جنگ سير

فرو ماند عبد الملك زآن سوار * كه مىكرد چون اژدها كارزار

سران را بر خويش آواز داد * چنين گفت با خيل بىدين و داد

كه فرزند مالك چو تند اژدهاست * از او لشكر ما همه در بلاست

90 جز او نيست با مصعب امروز يار * دگر با من‌اند ، آن بدان آشكار

گر اين نامبرده درآيد زپاى * گريزان شود مصعب تيره‌راى

( 1 ) عتاب بن ورقا