همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٩

خبر عمرو بن سعيد بن ابى عاص با عبد الملك بن مروان بن حكم بن ابى عاص و كشتن عبد الملك عمر بن سعيد

به زير آمد و كرد آغاز جنگ * بكوشيد از غايت نام و ننگ 65

فرو ماند عبد الملك زان حصار * قوى بود بارو و برج استوار

درآمد خلل‌هاى بىمر [ به‌كار ] * بترسيد از گردش روزگار

به صلح اندرآمد امير دلير * چو از جنگ آن خيل گشتند سير

برادر بد اين عمر را سرورى * دليرى ، سرافراز نام‌آورى

بر آن [ بر ] نهادند هر دو قرار * كه باهم در آن ملك باشند يار 70

به خطبه درون نام هر دو برند * ازاين كار تا جاودان نگذرند

نشينند بر تخت هنگام بار * به يك جاى آن هر دو والاتبار

در اين كار بسيار كردند جهد * بخوردند سوگند و كردند عهد

بر اين خط نبشتند و دادند باز * به يكديگر ، آن هر دو گردن‌فراز

به شهر دمشق اندرون هر دو مير * نشستند بىكوشش و داروگير 75

از آن كار عبد الملك مىشگفت * پر از غصه مىبود و چيزى نگفت

برآمد بر اين مدتى روزگار * ازاين‌گونه مىشد كه گفتيم كار

چو از همدگر هر دو ايمن شدند * به يك جاى آن هر دو ساكن شدند

ز عبد الملك رفت صبر و قرار * در انديشه مىبد يكى روزگار

همىگفت با خويش دل پر ز درد * به شركت كسى پادشاهى نكرد 80

سرانجام تدبير آن كار كرد * كه ناگه برآورد از آن ميرگرد

به خواندن فرستاد ناگه برش * چو پرخشم و كين بود بر وى سرش

فرستاده را گفت پر خون جگر * كه فردا بيايم نماز دگر

نماز دگر رفتن آغاز كرد * به سوز اندرون بددلى ساز كرد

برادر به دو گفت كاى نامدار * دلم در بدن مىنگيرد قرار 85

مرو زآن‌كه انديشه دارد دلم * برآنم كه دل را ز تن بگسلم

به دو داد عمر دلاور جواب * كه در دل مياور از اين كار تاب

كه گر من بوم جفت ( ؟ ) را پر ز خشم * بر من بود آن سگ گربه چشم ( ؟ )

نيارد و اگر چند گيرد شتاب * مرا نيز بيدار كردن ز خواب

برادر به دو گفت دل‌خسته باز * چو خواهى شدن پيش آن سرفراز 90

زِره زير جامه نهفته بپوش * بپوشيد و آمد برون سخت‌كوش