همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٥

نامهء ابراهيم بن مالك اشتر سوى مختار بن عبيده الثقفى

ز دشمن همىكشت ، يا زخم خورد * چنين كن اگر كرد خواهى نبرد

برآنم كه هفتاد كس را بكشت * جراحت همىبود و ننمود پشت 775

ز خونش ز « 1 » اندازه بيرون برفت * ز اندام او جوىها خون برفت

گرفتند صد مرد گرد اندرش « 2 » * زدند از سر خشم و كين خنجرش

چنين تا ز پايش بينداختند * چو زآن نامور بازپرداختند

چو مختار او را چنان كشته ديد * به خون در ، ز سر تا به پا ناپديد

دلاور زره را ز تن دور كرد * چراغ دل خصم بىنور كرد 780

برهنه به رزم اندرآمد چو شير * همىكشت از بدسگالان دلير

بيفكند صد مرد جنگى به جاى * بسى زد به رزم اندرون دست و پاى

به حرب اندرش خرد بشكست تيغ * بسى خورد بىتيغ درد و دريغ

درآمد يكى تا زند بر سرش * بيازيد و بستد ز كف خنجرش

بزد باز بر مرد و كردش نگون * بيفتاد ملعون به خاك اندرون 785

پياده برفتند مردى هزار * گرفتند بر گرد آن نامدار

به صد جاى مجروح شد بىهمال * فرو ماند ديگر نماندش مجال

به گردى بر آن دشمنان تاختن * چنين بايد اى جان جدل ساختن

برفتند ده تن چو پيلان مست * گرفته همه تيغ هندى به دست

به يك‌بار بر نامبرده زدند * ز تن جان شيرين او بستدند 790

عرابى يكى مرد نامش تميم * به در . . . اندرآمد به بيم

سر نامور كرد از تن جدا * روانش روان شد به نزد خدا

سوارى همىتاخت اسبى چو تير * بدان تا برد مژده نزديك مير

تميم بداختر در آن پيش بود * بر او « 3 » راند اسب آن دلاور چو دود

سر و گردن مرد بشكست خرد * ز مختار در . . . جان نبرد 795

بفرمود مصعب از آن خشم و كين * بريدن دو دست امير گزين

بكندند مختار يل را ستان ( ؟ ) * بريده دو دستش بدان آستان

به زارى و خوارى فرو دوختند * چراغ بدىها برافروختند

( 1 ) در ( 2 ) كرد اندرس ( 3 ) برو او