همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٦٠

مدت خلافت متوكل چهارده سال

يكى پور او بد محمد به نام * ز اول ورا كرد قائم‌مقام

دوم را ابو عبد خواندى پدر * ندانست كار قضاوقدر

سيم را براهيم خواندى امير * تو القابشان بشنو و يادگير

360 مهين پور او منتصر شد به راى * كه بودش وليعهد كرده به جاى

دوم را لقب معتز ، آن مير داد * كه عقلش ز پستان جان شير داد

سيم بد مؤيد براى صواب * بدى آيتى در سؤال و جواب

به يك پور بخشيد ملك عراق * چو كردند پرمايگان اتفاق

همان مصر و مغرب بر آن يار كرد * فروماند گردون از آن كار كرد

365 به معتز رى و ملك گرگان سپرد * بر آن نيز حد خراسان و كرد

مؤيد شه شرق شد ناگهان * بر اين كوفه بد بخش ملك جهان

ز نابخردى كرد اين كار مرد * بر او هركه بشنيد انكار كرد

نه دانش بد او را نه داد و نه دين * يكى بود نزديك او مهر و كين

بسى خصلت ناپسنديده داشت * ز بيداد بر خلق غم مىگماشت

370 بدىهاى او برشمارم كنون * شما را به نيكى شوم رهنمون

چو دانى كه بد كردن از بيخودى است * نكوهيدن هر تنى از بدى است

نكردى چو نيكى ، به گرد بدى * نگيرى دگر دامن بخردى

چو نيك و بد از تو بماند به جاى * ز بد دور باش و به نيكى گراى

يكى آن‌كه ملك جهان بخش كرد * به خون روى گردنكشان نقش كرد

375 از آن پيش هارون چنان كرده بود * غم كار آن سروران خورده بود

چو او در پس پردهء خاك شد * [ چك ] حكم شاه جهان چاك شد

بزرگان دين فتنه انگيختند * در آن حرب خون سران ريختند

از آن كار شد خلق بىمر هلاك * فرو شد بسى خون مردم به خاك

مبارك نبود آن حكايت به فال * بسى شد سرگردنان پايمال

380 از اين نيز مردم بترسيد سخت * سرانجام تاب اندرآمد به تخت

دوم آن‌كه در كربلا مىگذشت * همىتاخت چون باد بر كوه و دشت

يكى قبه جعفر برآورده ديد * سرش تا به عيوق بربُرده ديد

حسين على اندرآن دخمه بود * بفرمود آن مرد بدكار زود