همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٤

مدت خلافت واثق پنج سال و سه ماه بود

بزد بر سر هر يكى شصت چوب * شدند از چنان ضرب‌ها پاىكوب

بپرسيد والى كه اين طبل چيست * زدن هر زمان طبل از بهر كيست

بگوييد احوال خود جمله راست * كه اندر شب تيره افغان چراست

بگفتند احوال با او تمام * از آن بيعت و دعوت خاص‌وعام

135 بگفتند احوال فرزند نصر * كه امشب نهان است بر بام قصر

مرا وعده فردا شب اى مير بود * همه روز با ما به تدبير بود

كه فردا شب آيند جوياى خون * ز خانه پى كار غوغا برون

ز نادانى اى سرور كامياب * برفتيم و خورديم امشب شراب

ز پستى و مستى برون آمديم * نه بر وقت جوياى خون آمديم

140 بزن چوب چون ره غلط كرده‌ايم * نه مى ، خون دل در قدح كرده‌ايم

بپرسيد نام بزرگان دين * بگفتند و بنشست والى ز كين

چو سيلاب مى آن سران را ببرد * طلسمى چنان بسته بشكست خرد

در آن لحظه والى روان شد چو باد * بدان بوم‌وبر آتش اندر نهاد

ز اول سوى خان احمد شتافت * ورا خفته در خانهء خويش يافت

145 گرفت و بپرسيد از آن مرد باز * كه برگو كه زد تيره شب طبل باز

چگونه در اين شهر غوغا كنى * چنين فتنه ناگاه پيدا كنى

به دو گفت احمد ندارم خبر * گمان بدى بر من اينجا مبر

مكن با من اى كامران گفت‌وگوى * بيا خانهء من سراسر بجوى

اگر هيچ بينى سليح و سلب * پس آن‌گاه اين كار از من طلب

150 بجستند آن خانه چيزى نبود * دو تن را گرفتند و بستند زود

كشيدند آن هر دو را در عذاب * به والى بگفتند كاى كامياب

خداوند ما خواهد اين كار كرد * بترسيد ازاين‌روى انكار كرد

برآشفت والى بيازيد دست * دو بازوى فرزانه احمد ببست

سوى خانهء طالب آمد امير * ورا نيز بربست و شد همچو تير

155 بر او كرد مهتر به تعنت « 1 » سلام * چه گويى تو مخلوق باشد كلام

( 1 ) تهنست