همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٣

مدت خلافت واثق پنج سال و سه ماه بود

بر او جمع شد هركه فرزانه بود * فراوان در آن قوم مردانه بود

به بغداد اسحاق بد مير شهر * از آن بوم‌وبر ملك او ديد بهر

ز بغداد شد نامبرده به شام * برادر ورا بود قائم مقام

در آن‌دم كه بغداد بىمير شد * يكى مرد بينا بر پير شد

به احمد چنين گفت كاى نامدار * پديد آمد امروز هنگام كار 110

برون آمدن را كنون جاى هست * برون آى كاندر دلت راى هست

بر آن برنهادند مردان مرد * كه آيند بيرون به جنگ « 1 » و نبرد

شبى تيره چون ديدهء مور و مار * بيندوده عالم به قير و به قار

برون آمدند آن بزرگان دين * سه تن بود از آن نامداران گزين

يكى زآن سه تن بود طالب به نام * كه بر جانب شرق بودش مقام 115

دويم بود هارون باجاه‌وآب * كه بودى به غرب اندرش خوردوخواب

سيم احمد نصر والاگهر * كه چون او نبد مرد با زيب و فر

ز نه جانب آن‌دم برون آمدند * به رتبت ز گردون فزون آمدند

غلط كرده بودند آن شب سران * نشستند از پاى بر هر كران

گروهى از آن خورده بودند مى * نشسته به يك‌جاى باناىونى 120

ز مستى كه بودند خواب‌وخيال * زدند از بر طبل خندان دوال

غرنبيدن كوس و آواى ناى * درآورد دل‌هاى مردان ز جاى

چو بودند سرمست و خندان و شاد * زدند آن نى و طبل برهم زياد

بسا سر كه از باده بر باد رفت * ز مى بر سر خلق بيداد رفت

بدانست طالب كه مى خورده‌اند * سوى طبل راه از غلط برده‌اند 125

برون آمد از خانه شحنه چو شير * به پيرامن او سران دلير

برافروخته شمع با مشعله * بيامد چنان تا بر مشغله

چو پيدا شدند آن سواران ز دور * برآكند غوغا چو ظلمت ز نور

سه تن زآن‌ميان در ، گرفتار شد * بر ايشان جهان چون شب تار شد

بفرمودشان زود والى ببست * كشيد از سر كين سوى چوب دست 130

( 1 ) سك