همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٠

مدت خلافت واثق پنج سال و سه ماه بود

چو بشنيد آواز آن سرفراز * پسنديد او را چو دانست ساز

ز هر پرده و هر نوايى كه گفت * نبد در جهان شاه را يار و جفت

پدر نام آن مير هارون نهاد * وز آن تخت بر تاج گردون نهاد

30 چو در كامرانى برآورد سر * ابو جعفرش كرد كنيت پدر

پدر آن سرافراز پاكيزه‌كيش * نبد كرده او را وليعهد خويش

در آن كار راه نكويى سپرد * به مردى و دانش خلافت ببرد

ز گردن‌كشان مير و مختار بود * سزاوار آن نامور كار بود

ز جمع غلامان كه فرزانه ديد * سرافراز اشناس را برگزيد

35 ورا تاج شاهى به سر برنهاد * بر آن تاج ، ياقوت و گوهر نهاد

به دست اندرش از گهر ياره كرد * عدوى ورا زار و آواره كرد

فكندش به گردن درون طوق زر * به چرخش رسانيد از قدر ، سر

به پاى اندرش نيز خلخال كرد * سرافراز شد بر سران شيرمرد

در آن باديه راهزن شد عرب * شد از رهروان دور لهو و طرب

40 بغا را بفرمود واثق كه زود * برو بر سر آن سپاهان چو دود

بشد ترك بر تازى اسبى چو باد * به اعرابيان آتش اندر نهاد

براندند از پى چو از چرخ تير * گرفتند بىمر ز هرجا اسير

از آن تيره‌رنگان فراوان بكشت * به نوك سنان و به زخم درشت

ز آسيب گرز و ز شمشير تيز * برفتند اعرابيان در گريز

45 بغا سوى حج رفت از آن جايگاه * به راه منا آمد از گرد راه

ببردندشان در مدينه نژند * سران را نهادند بر پاى بند

دل از كار يك‌يك بپرداختند * به چاه سياه اندر انداختند

يكى ماهشان در ميان بود جنگ * ز رخسار اعراب بربود رنگ

بپرداخت از كار حج گشت باز * كشيد آن‌چنان رنج راه دراز

50 چو آمد به نزد مدينه امير * دگربار قومى چو قطران و قير

ز حى بنومره و از هلال * ستادند باهم به جنگ و قتال

زمانى به تندى برآويختند * پس آن‌گاه از پيش بگريختند

فروماند تاجيك در چنگ ترك * چگونه بود ميش در پيش گرگ