همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٤

خبر برون آمدن بو حرب مبرقع

در آن كار با برقعى يار گشت * سپاه دو فرزانه بسيار گشت

بر او جمع شد خلق پنجه هزار * ميان بسته يكسر پى كارزار

نهال كرامت از او برگرفت * خراج از همه روستا برگرفت

45 از آن كار شد معتصم را خبر * كه مرد [ ى ] توانا برآورد سر

به شهر فلسطين برآورد دست * كشانيده دست بدىها ببست

بسى ظالمان را به خنجر بكشت * درختى به باغ سياست بكشت

شب و روز عدل و سخا كار اوست * همه روستا اين زمان يار اوست

خليفه روان كرد ميرى بزرگ * سوارى دلاور ، خطيرى سترگ

50 بدى ابن ايوب « 1 » نام دلير * به رزم اندرون همچو بهرام شير

ز سامره شد با سوارى هزار * به شهر فلسطين بدان كارزار

سپه بود با دشمنش صد هزار * رجا را از آن خوف گشت آشكار

به لشكر بياراست روى زمين * يكى سال بنشست اندر كمين

در آن كار مىكرد يك سال صبر * چنين تا هوا گشت خالى ز ابر

55 جُو نو به خرمن درآمد ز دشت * مزاج زمانه دگرگونه گشت

به‌سوى درو رفت هركس كه بود * زمين گشت چون آسمان كبود

ابو حرب حيران بر آن كوه « 2 » بود * دلش جفت غم ، جان پراندوه بود

چو خالى شد آن كوه و لشكر بكاست * رجا سر برآورد چون سرو راست

رجا دل پر از خوف ، لشكر براند * برآن كوه شد مهترى را بخواند

60 بفرمود تا نامداران جنگ * كشيدند خنجر بر آن كوه و سنگ

رجا همچو شيرى كه جويد شكار * درآمد خروشان به ميدان كار

برآويخت بو حرب با مرد جنگ * ببريد از روى خورشيد رنگ

بكوشيد با برقعى شيرمرد * روان اين بر آن ، آن بر اين حمله كرد

بسى حمله‌ها رفت اندر ميان * برآمد از آن سود جستن زيان

65 رجا نيز بر برقعى كرد راست * بترسيد بو حرب زنهار خواست

به زير آمد از اسب دستش ببست * وز آن روى دهقان به كردار مست

( 1 ) رجاء بن ايوب ( 2 ) كرده