همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١٤

خبر قتل افشين كه چون بود

چو او را بگيرى برِ من فرست * تو بنشين در آن بوم‌وبر تندرست

چو فردا به فرزند افشين رسيد * سر رأيتش تا به پروين كشيد

ز اشروسنه با سپه برنشست * به عزم بخارا ميان را ببست

215 مقام چنين تنگ و دشوار بود * به راه اندرش سنگ با خار بود

به افسونش آورد بيرون ز غار * به سوراخ در بود رفته چو مار

اساس بدى آشكارا نهاد * سر خود به شهر بخارا نهاد

روان گشت مانند كشتى بر آب * همىرفت چون آتش تيزتاب

چو زآن كشتى آگاهى آمد به نوح * پديد آمد او را فراوان فتوح

220 برون شد ز شهر آن شه نامدار * به گردش ز گردان سوارى هزار

چنين چون ورا ديد فرمان خويش * برون كرد زآن جيب درمان خويش

فرو خواند بر شاه آن نامه را * بدان تا كند گرم هنگامه را

چو طوفان اميران نوح از كران * گرفتند در گرد آن كامران

ز بالاى اسبش كشيدند زير * ببستند دستش سران دلير

225 گرفتار شد بازگيرنده يوز * سيه شد بر آن مرد رخشنده روز

به بغداد بردندش از گرد راه * چنين برنشينند شاهان به گاه

به آسانى آن كار بردند پيش * گرفتند گرگى زبون‌تر ز ميش

چنين كارها را خرد پيشه كرد * وز افسون توان ديو در شيشه كرد

ورا نيز پيش پدر بازداشت * سخن را ز گردن‌كشان راز داشت

230 دويم روز شاه جهان بار داد * پى كار افشين جبار داد

بفرمود تا انجمن ساختند * ز آزرم دل بازپرداختند

نشستند ميران لشكر چو شير * يكى رفت نزديك افشين دلير

در آن انجمن دل پر از داغ و درد * كشيدند آن مرد را روى زرد

چو در انجمن رفته بربسته مير * سرافكنده در پيش خواروحقير

235 بدان‌سان ز بالا به زير آمده * چو روباه در كام شير آمده

به افشين چنين گفت شاه جهان * كه پيدا كن آن رازهاى نهان

ز اول بخوان نامهء مازيار * بگو راست با ما و حجت ميار

چنين گفت افشين كز اين نامه من * نيم آگه از معجز انجمن